เสียงของระบบดังขึ้นมาทันเวลา
[ภารกิจยากสำเร็จแล้ว รางวัล: แคปซูลวิวัฒนาการขั้นต้น x1]
[แคปซูลวิวัฒนาการขั้นต้น: ซอมบี้ระดับต่ำใช้ได้ หลังกินจะปลดล็อกยีนล็อก ปรับโครงสร้างร่างกาย และภายในครึ่งชั่วโมงหลังกิน จะได้รับผลคงกระพันชาตรี อัตราวิวัฒนาการปัจจุบัน: 10% การกินครั้งถัดไป อัตราจะเพิ่มเป็นเท่าตัว และเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ]
ได้ของที่ต้องการมาแล้ว ต่อไปก็ต้องเผชิญหน้ากับพายุพิโรธของหลินชิงหยวนแล้วล่ะ
ไป๋หยูบ่ายหน้าเนิบช้ากลับไปที่กรงเหล็ก
เธอหดคอ ไหล่ห่อ เหมือนแมวตัวหนึ่งที่โดนฝนสาดจนเปียกโชก
สายตาของหลินชิงหยวนราวกับพร้าวาวแทงเข้ามา ไป๋หยูไม่ถึงกับกล้าเงยหน้า แค่ก้มมองปลายเท้าตัวเอง ตัวสั่นรัว
"ขอ... ขอโทษค่ะ"
เสียงของเธอเบาเหมือนยุงร้อง
"ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ฉันแค่... ฉันชอบคุณมากเกินไป... ฉันชอบคุณมากจริงๆ ขอโทษนะ..."
หลินชิงหยวนไม่พูดอะไรสักคำ
คลื่นกระแทกจากพลังพิเศษที่ปะทุยังคงสั่นสะเทือนไปในอากาศ บนเหล็กเส้นของกรง มีร่องร้าวบิดเบี้ยวเพิ่มอีกสองสามรอย
ไป๋หยูแอบเงยหน้าขึ้น เห็นรอยร้าวบนกรงหัวใจแทบหยุดเต้น
ฟ้ายังมีตาฟ้ายังมีตา!
นางพญาผู้บินทะยานสวรรค์ล้มเจ็บขนาดนี้ยังเก่งกาจได้ขนาดนี้เลยเรอะ?
กรงนี้คงขังหล่อนไว้ได้จริงหรอก!'
"อยากจะตีฉันก็ตีเลย"
ไป๋หยูตัดสินใจทันที ยื่นหน้าของตัวเองเข้าไปข้างหน้า
เธอหลับตาสนิท ขนตายาวหนาๆ กำลังสั่นระริก
"ถ้าเธอไม่พอใจ ก็ตีฉันเลยนะ ฉัน... ฉันจะพยายามข่มใจทนไว้ ไม่ร้องออกมา"
ริเริ่มก่อน รณงาม เพื่อแสดงจุดยืน
ถ้าอสรมาศสวรรค์คนนี้พอจะยังมีหัวใจที่คิดบ้าง ก็น่าจะเห็นแก่ที่ข้านำข้าวนำน้ำยามาให้ ทำร้ายเบาลงหน่อย
หลินชิงหยวนมุมปากกระตุก
จะมองไม่เห็นทางใจของซอมบี้ตัวน้อยนี้ได้อย่างไร?
เจ้านี่ เห็นได้ชัดว่าทั้งกลัวเจ็บ กลัวตาย แต่ก็ยังกล้าบ้าบิ่นได้ใจเลย
พูดคำว่า "ฉันไม่ชอบเธอ" ของเจ้านี้ ก็อย่าได้จริงใจสักครั้งเลย
อยากผ่าหัวของเจ้านี้ส่องดูนักจริง ว่าภายในมันทำงานด้วยอะไร
หลินชิงหยวนอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่จู่ๆ ก็รู้สึกเวียนศีรษะ
ปัง...
เลือดกำหนึ่งไหล:ออกมาโดยไม่ปราณ
ของเหลวสีแดงเข้มหยดลงตามคางของเธอช้าๆ เปื้อนยอกเสื้อ
ร่างของหลินชิงหยวนเซไปมา กระแสคลื่นพลังพิเศษที่ป่านๆ เหมือนสายถูกดาบขาด รีบหยุดลงทันที
เธอยกมือขึ้น เช็ดมุมปากด้วยหลังมือ
ไป๋หยูมองเธออย่างเลื่อนลอย
กลั่นคาวเลือดชุดมหัศจรรย์เหลือเกิน สำหรับซอมมี่แล้ว ชมนี่คือความอร่อยที่หาที่เปรียบไม่ได้
ดวงตาสีสูบบลูเกรย์นั้นเริ่มมีแววแดงเป็นจุดๆ
เขี้ยวแหลมในปากกระตือรือร้นที่จะขยับดูลัก และเกิดเสียงเสียดสีเบาๆ
วิถีถัดไป ไป๋หยูก็พุ่งไปถึงกรงเหล็ก กำเหล็กเส้นแน่น หายใจรี่รัว ฟันเตรียดดังกรอกแกรกร
เธอไม่ทันรู้ตัวเลยว่า เธอโชสภาพน่าเกลียดให้อีกฝ่ายเห็นมากแค่ไหน
หลินชิงหยวนยิ้มอย่างเยาะเย้ย "อยากกินฉันเหรอ?"
ประโยคนี้ ดึงสติของไป๋หยูกลับมาทันที
ไป๋หยูตกใจจนตูดคนหก แกบจะพุ่งหนักหน่วงพื้น
สวรรค์สาปแช่ความอยากได้เลือดซอมนี้!
ถ้าเธอกัดหลินชิงหยวนเข้าจริง แล้วนี ตอนนี้คงถูกสับเป็นขายหน้าหมูไปแล้ว!
"อยากกินฉันไหม?" หลินชิงหยวนแสดงสีหน้ารอดูสด "เลือดของฉัน น่าจะหอมมากใช่ไหมล่ะ?"
ไป๋หยูจะกล้ารับได้อย่างไร ว่าตัวเองเกือบถูกสัญชาติตดิบเดิมของซอมบี้เอาชนะเหตุผลไปแล้ว?
ความนั้น ทำได้แค่แกล้งทำเป็นน้อยใจ "เห็นเธออ้วกเลือด ฉันเป็นห่วงเธอนนะ"
"จริงเหรอ?"
"จริงสุด!"
หลินชิงหยวนยิ้มวายตาย แต่สายตาที่มองไป๋หยู เยือกเย็นเหมือนน้ำแข็ง "ซอมมี่น้อย ต้องพิสูจน์หน่อยว่า เป็นห่วงฉัน จริง ไม่ใช่คิดกินฉัน"
นางไม่เชื่อว่าในโลกนี้ จะมีซอมมี่ตัวไหนที่ไม่กินเนื้อได้
ขอมไม่มี่ระดับต่ำตัวนี้ ยิ่งไม่มีวัน ไม่กินเนื้อแน่นอน
คือย่างนางกล้าโจมตีตัวเองละก็ สิงควบคุมใจได้โดย ไม่ต้องรู้สึกผิดที่จะจัดการมัน
"ฉันไปหาาให้เลย!" ไป๋หยูรีบพูด "ยังโเวลาหายาจากได้แน่ บิ้นหายดีเอง!"
หลินชิงหยวนแววตาดูลง "แน่ใจเหรอ?"
ไป๋หยูกันพยักหน้าอย่างแรง
ไม่กลยุกว่าจะใจก็ต้องทำใจได้
เวลานี้ แค่เอาตัวลอดมาได้ ให้ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
แผลของฉันไม่ใช้โอรักษาป้องกันที่ไข้กับ เกลือไอโอดีน" หลินชิงหยวนค่อยๆพูด "สิ่งฉันต้องการคือ ต้นเลือดจับสมาคม ซึ่ง พืชกลายพันธุ์ที่งอยในส่วนลึกของโพรงซอมบี้ ลีม่วงแดง สามใบ แต่ละรุงจะแสดงแสงสีเลือดออกมา"
หญ้าชนิดนี้บอบบางมาก พอเด็ดลงมาเกินสิบนาที มันก็จะเน่าเสียแล้ว
"ต้องมีกลเหลืองของศพบดเพียบป้อนมันตลอดเวลา"
หลินชิงหยวนมองดูสีหน้าของไป๋หยู เหมือนอยากจะเห็นว่าไป๋ยูจะมีสีหน้าโซลหรือต่อต้าน
แต่ เธอ ไม่ได้เห็น
ไป๋หยูตั้งใจฟังเธอพูดอย่างจริงจัง ราวกับกำลังคิดจริงๆว่า จะหาพืชกลายนี้มาได้ไหม
โพรงซอมบี้ที่มีนี้เวตลัดจับ อาจมีราชาซอมบี้ชั้นสูงอยู่ในนั้น" หลินชิงต่อเติมความกดดัน "ราชาซอมบี้ชั้นสูงชอบกินพวกเดียวกัน เธอแบบซอมมี่ระดับต่ำ มันโปรดปรานที่สุด"
ไป๋หยูสั่นสะท้าน
ในฐานะที่รู้เนื้อเรื่องอยู่ แล้ว เธอได้ยินเข้าถึก็เข้าใจ หลินชิงหยวนต้องการต้นนี้มากจริงๆที่ไหน ล้ำก็แค่หาข้ออัดขัดใจ
ต้นไม้จับสมาดใช้แกะพิษซอมมี่ แต่ตั้งมดีว่าเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับ SSS จนพิษซอมมี่ไร้ผลสำหรับเธออยู่แล้ว!
แต่อย่าไปถึงแม้รู้แกว่านี้ก็ขัดใจ ไป๋หยูยังห้ามปฏิเสธไม่ได้
ยัง ต้องการสิ่งนี้มาพิสูจน์ความจงรักภักดีกับหลินชิงหยวน
เอาล่ เรื่องความยากของการได้มาล นั้น... เธอรู้ว่าขากมาก แต่ไม่ใส่ สำคัญ เธอมีแคปแคปซูลวิวัฒนาการขั้นต้น!
ถ้าเจอราซอมมี่ชั้นสุงเข้าสักราย เธอรีบกินใสเอา
ในตอนวิวัฒนาการ เธอมีช่วงเวลาคงกว่า 30 นาทับของผลเป็นไปเอง เพื่อวิ่งหนีออกได้
แล้วจะจำไว้ได้ ต้นฮิป สีม่วงดำ สามใบ เปล่งแสงสีแดง งอกอยู่ลึกๆ โพรงซอมบี้!"
หลินชิงหยวนเลิกคิ้ว ไม่พูดอะไรอีก
ไป๋หยูหายใจเบาลง แล้วก็รีบเด้งวิ่งออกไป
ประตูห้องเหล็กถูกขึ้นออก แสงจันทร์นอกกำแพงสาดเข้าไป ผมสีเงินของไปรวมวับอยู่ในความมยืน เร็วสูความหายไปจากสายตาของหลินชิงหยวน
เสียงเท้าญไปไกลเรื่อยๆ
หลินชิงหยวนิ่งมองทิศที่ เธอจากไปอย่างยืนเฉย ความรู้สึกจุดหนึ่งคนเกิดกลายเป็นไปอย่างประหลาด
ก็เด็กใจบอก ว่าไป๋หยู วิ่งไปทางตะวัน ออก
ด้านตะวันออก สมวนเก่าที่อยู่ไกลแค่ประมาณ 3 เมือง ซอมบี้จับ เต็มไปหมด และก็มีราชาซอมมี่ชั้นสูงอยู่ในใกล้เคียงกัน
ไป๋หยูคิดจะไปหาเอาต้นไม้เสือดที่นั่นจริง?
ถไปทำตัวล ตัวเองเป็น เป็นใครทำไม่ด เพราะกลัวโดนตีจริง
หลินชิงหยวนเงียบหน้าลง มองรอยเลือดบนเสื้อตัวเอง
ที่จริง ตัวเธอไม่พุ่ง และ เลือด ออก มา เพราะแผลเก่าที่ไม่หายดี พลังปะทุถึงบางส่วนในร่างกาย
แผลึกเล็กน้อยน่า ขนาดรักษายังไม่ต้องเป็นพิเศษเลย ทำอนแค่ฟื้นเคย
ตอนที่เธอสำรอกเลือดต่อหน้าเฉียวเนี่ยน เฉียวเนี่ยนจะบอกเธออย่างไม่สบอารมณ์ให้สำรวมหน่อย อย่าทำให้คนใหม่ในทีมตกใจ
แต่เดี๋ยวนี้ แทนที่จะเป็นซอมมี่น้อยตัวนี้ เพื่อจะ เธอ เอง ก็ร่วมเข้าไปได้ทันทีทั้งไม่ลัง ได้เข้าไปร่าในโพลงซอมมี่
นางไม่คิดเอ่ยไปว่าไป๋หยูจะไปจริงๆ
หลินชิงหยวนปิดตาแล้วหายใจลึกสักที
ถึงเจ้านี้จะตายอยู่ข้างนอก ก็ประหยัดลงแรงฉันที่จะเข้าไปจัดการเองได้" หยวน
ปากก็ว่าไปสื่อ
แต่เสี้ยววิน nuclei ไน พลังพิเศษสั่งการให้ล็อกเปิด แล้วออกจากกรงได้
นางก้วยหน้านิ่ง เดินออกจากประตูห้องเหล็ก ก็ สานเดิมทางกลิ่นของไป๋หยู วิ่งตามไปทางตะวัน
สุดท้ายนางกับไป๋หยูอยู่ห่างกันที่สุด ตั้งตารุไป๋หยูมัก
ไปเฮีหยู ผลักประตูสวนเก่าที่ผุ ผุแล้ว แล้วเดินบี่เข้าไป
ซอมมี่ระดับต่ำที่ วอลเล่นอยู่ไม่ทแม้สถานักการมาของไป๋หยูถูก
แต่การกรั่ว คู่ แล้ว ภายในซอกลึก ที่ตูสีเลือดคู่หนึ่งเปิดช้าๆ สายตาอัปมานร้ายและตื่นเต้นเร้าก่า
กระปรีของซอมม์ชั้นสูงๆมาก
ไปหยย ผู้บุกรุที่แปลกมาใหม่ ใจได้ถูกมองว่าเป็นเหยื่อชัดเจน
ในเวลาจะเตรียมตัวเข้าโจมตีไปหยุ กปพลังของหลินชิงหยวนภราว่ากโซ่เดนอะเขมาไม่เสาทาการมันไว้กับที่
แม้แต่ของตา ก็ถูกแรงพลังของหลินชิงหยวนแพนปิดผนึกแน่น
ไป๋หยู ค่อนยานบ้านเข้าไป เดินอ้อมร่างอักษรของมัน หันไปสู่ผืนใบไม้ที่กำจายอยู่ข้างหลัง
"โอ๊ว โชคดีแท้ๆ ยังมีซอมมี่ชั้นสูงกำลังหลับ!"
มีความต้องรีบด่าน เราต้องรีบทิ้ง เก็บ ทำให้เสร็จโดยเร็ว
แต่อย่นี้สิ เธอไม่รู้เลย ดึกที่ ก้มลเหน็บนั้น เส้นน้ำลายของซอมมี่ชั้นสูงนันท์ออกมาจากอย่างต่อเนื่อง มีหลายหยดถูกพื้น
ในเวลาไม่มีนี้เอง ที่เสียงของระบบดังขึ้น
[หลินชิงหยวน ค่าความ เปลี่ยนแปลง:-95→-90 อูเป้าภารกิจระดับนรกไปสำเร็จ ได้สิทธิ์ จับหมุนรางวัลครั้งใหญ่ X1]
[สมาชิกใหม่ได้รีเหมือนภารกิจ ระดับ:ง่ายดาย เนื้อหา: ใช้น้ำยาจากต้นไม้กอเลือดวิเศษเป็นวัสดุสัก ลาย ว่าชื่อ"หลินชิงหยวน"ลงบนต้นขาด้าน]][ข้างในคุณ]
ไป๋หยู: "..."
ภารกิจน่าอับอายนี้... หมายจริงเหรอ