เรื่องนี้ได้คำตอบอย่างรวดเร็ว
มาม้าซูนำหยกอยู่อวี๋คู่หนึ่งที่ไทเฮาพระราชทานมาส่งด้วยตนเอง ทั้งยังอาศัยโอกาสนั้นนำโอสถล้ำค่าหายากมากมายมาเยี่ยมฮูหยินผู้เฒ่าถานที่ตระกูลถาน
ฮูหยินผู้เฒ่าถานตื่นตระหนกด้วยความปลาบปลื้ม กำลังจะลุกขึ้นกลับถูกมาม้าซูห้ามไว้ “ไทเฮาทรงได้ยินจวินจูเล่าว่าหลายปีมานี้สุขภาพของฮูหยินผู้เฒ่าไม่สู้ดีนัก ไม่ได้ออกจากจวนมานานพอควรพอดี ไทเฮาทรงเชิญพระอาจารย์เป่ย์หมิงมาตรวจชีพจร จึงตรัสถึงเรื่องนี้ขึ้นมาโดยบังเอิญ ใครจะคิดว่าเรื่องจะประจวบเหมาะเพียงนี้ มารดาของอวี๋จือหนิงเคยช่วยชีวิตพระอาจารย์เป่ย์หมิงไว้”
“นี่เรียกว่าน้ำท่วมวัดมังกร คนในครอบครัวกลับไม่รู้จักกัน” มาม้าซูยิ้มพลางอธิบาย
“พอดีอ๋องจิ้งมาเข้าเฝ้าถวายพระพร เมื่อทราบเรื่องนี้ จึงคิดผูกสัมพันธ์กับตระกูลถาน และเป็นฝ่ายทูลขอการพระราชทานการหมั้นให้บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลถานกับสื่อจื่อด้วยตนเอง ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของไทเฮา พระอาจารย์เป่ย์หมิงก็ยินยอมเห็นแก่ที่มารดาของอวี๋จือหนิงเป็นท่านน้าของคุณหนูถาน ให้เกียรติสักเล็กน้อย และช่วยตรวจรักษาไท่จวินแห่งจวนอ๋องจิ้ง”
เมื่อได้ฟังคำอธิบายของมาม้าซู ทุกคนก็เข้าใจแจ่มแจ้ง
กล่าวไปกล่าวมา เรื่องทั้งหมดล้วนเป็นเพราะถานซื่อ
มาม้าซูอธิบายจบก็ไม่ได้อยู่ต่อ นางจากไปในเวลาไม่นาน
เมื่อรู้ความจริงแล้ว ฮูหยินใหญ่แซ่ถานก็เชิดอกขึ้นได้เต็มที่ “พระอาจารย์เป่ย์หมิงไม่ค่อยยอมรักษาผู้ใดง่าย ๆ แม้แต่พระบัญชาของฮ่องเต้ก็ยังไม่ทรงใส่พระทัย หลายปีมานี้นอกจากฮ่องเต้กับไทเฮาแล้ว พระองค์ไม่เคยรักษาผู้อื่นเลย ไท่จวินแห่งจวนอ๋องจิ้งก็ต้องขอบคุณน้องสาวข้านี่แหละ”
ฮูหยินใหญ่แซ่ถานมีรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด เมื่อถานสือหลิงแต่งเข้าไปแล้ว มีความสัมพันธ์เช่นนี้ ไท่จวินจะไม่เข้าข้างถานสือหลิงได้อย่างไร