พอคำพูดนี้หลุดออกมา ซุนเหว่ยซินก็อึ้งไปทันที มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
เขาไม่คิดเลยว่า ในเวลาแบบนี้จะมีคนหักหลัง!
พ่อค้าปลารายนั้นถอนหายใจอย่างจนใจ “เหล่าซุน อย่าโทษฉันเลย”
“ร้านของคุณใหญ่ แหล่งรับซื้อปลาก็กว้างขวาง ฉันเทียบคุณไม่ติดหรอก”
“ปลาล็อตนี้ ถ้าไม่ขายวันนี้ พรุ่งนี้ก็ต้องตายไปส่วนหนึ่ง ถึงตอนนั้นยิ่งขายไม่ได้ราคา”
“ขาดทุนหน่อยฉันก็ยอม”
พ่อค้าอีกสองรายได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืน
“ฉันก็ยอมขาย”
“สองเหมาหยวนก็สองเหมาหยวน ฉันขายด้วย!”
หลังจากทั้งสามคนแสดงจุดยืนแล้ว สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ซุนเหว่ยซิน
ซุนเหว่ยซินกัดฟันแน่น ราคาสองเหมาหยวนต่อครึ่งกิโล เขาไม่เต็มใจเลยจริง ๆ!
แต่ตอนนี้พ่อค้าปลาที่เหลืออีกสามรายต่างก็ยอมถอยกันหมดแล้ว หากเขายังดึงดันต่อ ก็เท่ากับทำให้หลู่เหยาหมิงไม่พอใจ
แผนที่เดิมทีจะทำกำไรก้อนโตกลับถูกหลินปินป่วนจนพังหมด!
ถ้าไม่มีปลาทูที่หลินปินส่งมา แค่การซื้อขายครั้งนี้ครั้งเดียว เขาก็ทำกำไรได้หนึ่งหมื่นหกพันหยวนแล้ว!
แต่ตอนนี้ไม่เพียงแต่จะไม่ได้เงิน เขายังต้องควักเงินอีกสองพันหยวนด้วย
พอคิดถึงเรื่องนี้ ซุนเหว่ยซินก็มองหลินปินอย่างเคียดแค้น
“หลินปิน เรื่องระหว่างเราถือว่าจบไม่สวยแล้ว”
“แกคอยดูเถอะ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!”
หลินปินยิ้มแล้วพยักหน้า “อยากใช้วิธีไหนก็เชิญเลย”
“ถ้าฉันขมวดคิ้วแม้แต่ครั้งเดียว ฉันก็ไม่แซ่หลิน!”
ซุนเหว่ยซินพยักหน้า แล้วหันไปหาคุณหลู่ “คุณหลู่ ราคาสองเหมาหยวนต่อครึ่งกิโล ผมจะกลับไปเรียกคนให้เอาปลามาส่งเดี๋ยวนี้ครับ”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากโรงงานกระป๋อง