ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ เสี่ยวสวีก็เปิดประตูหลังเดินออกมา
เขาเห็นปลาเก๋าจุดฟ้าในมือชิวจินฝู ตอนแรกก็อึ้งไป ก่อนจะตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ก้มหน้ารีบเดินเข้าไปใกล้
"อาจารย์ครับ รองผู้จัดการโจวเรียกหาท่าน"
ชิวจินฝูได้ยินก็ขมวดคิ้ว น้ำเสียงหม่นลง "นางเรียกหาฉันทำไม"
เขามองรองผู้จัดการโจวคนนี้ไม่ดีเอาเลยสักนิด
รองผู้จัดการโจวชื่อโจวอิง ดูแลแผนกจัดซื้อของภัตตาคารประจำรัฐ
ทั้งสองมีเรื่องขัดแย้งกันในหน้าที่ อำนาจของเขากับนางทับซ้อนกันอยู่ ก่อนหน้านี้เวลาจะสั่งของ เขาต้องรายงานให้โจวอิงอนุมัติ ต่อมาเขาทนไม่ไหวจริง ๆ ไปหาผู้จัดการใหญ่ครั้งหนึ่ง ถึงได้สิทธิ์รับของมาบ้าง แต่เพดานวงเงินมีแค่เดือนละ 1,500 หยวน
การจัดซื้อที่เกินวงเงิน ก็ยังต้องรายงานให้โจวอิงอนุมัติ
ถ้าแค่นี้ เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับโจวอิงมากนัก แต่เหตุการณ์ปลาจวดเหลืองเมื่อคราวก่อน ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าผู้บงการเบื้องหลัง ก็คือโจวอิงนั่นเอง
ส่วนเพราะอะไรโจวอิงถึงทำแบบนั้น เขาไม่รู้ อีกทั้งไม่มีหลักฐาน
แต่คนที่สามารถไปถึงขั้นให้ผู้จัดการใหญ่ออกหน้าเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยได้ ในภัตตาคารประจำรัฐทั้งแห่งคงไม่เกินสามคน และคนเดียวที่มีเรื่องขุ่นข้องหมองใจกับเขา ก็คือโจวอิง
เสี่ยวสวีส่ายหน้าตอบ "ไม่ชัดเจนเท่าไหร่ครับ"
"นางมาถึงครัวกลาง พูดว่าหาท่านเสร็จ ก็บอกว่าจะรอท่านที่ระเบียงทางเดิน"
ชิวจินฝูสูดลมหายใจเข้าลึก มองไปที่หลินปิน "น้องหลิน ถ้านายไม่รีบ ก็รอผมตรงนี้สักพัก"