เหยื่อที่ใช้จับปลาจวดปากเหลืองก็แตกต่างจากเหยื่อที่ใช้จับปลาจวดเหลือง
ปลาชนิดนี้อาศัยอยู่ใต้น้ำลึกประมาณห้าสิบเมตร ถ้าใช้ไส้ในปลากะตักที่ใช้จับปลาจวดเหลือง เหยื่อยังไม่ทันจมถึงก้นทะเลก็ถูกปลาตัวอื่นกินกลางทาง หรือไม่ก็ถูกกระแสน้ำพัดไปที่ไหนสักแห่งแล้ว
ถ้าอยากจับปลาจวดปากเหลือง ก็ทำได้แค่ใช้เชือกกับเบ็ดหนามย้อน แล้วเกี่ยวซัลป์เรืองแสงไว้เป็นเหยื่อ
ระหว่างทาง เจียงฉินหมินฟังหลินปินอธิบาย พลางพยักหน้าไม่หยุด
เขารู้ดีว่าต้องตกปลาจวดปากเหลืองอย่างไร พอหลินปินพูดว่าปลาจวดเหลืองใช้วิธีลากอวน ส่วนปลาจวดปากเหลืองใช้วิธีตก
เขาก็รู้ทันทีว่าหลินปินลงแรงศึกษามาอย่างจริงจัง
โดยเฉพาะเรื่องที่บอกให้ใช้ซัลป์เรืองแสงเป็นเหยื่อ แม้แต่เขาเองก็ยังนึกไม่ถึง
ไม่เพียงใช้เป็นเหยื่อได้ แต่ยังอาศัยนิสัยชอบแสงของปลาจวดปากเหลืองได้ด้วย ต้องบอกเลยว่าวิธีนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ!
คิดถึงตรงนี้ เจียงฉินหมินก็อดถอนใจไม่ได้ “หลินเอ๋ย ตอนมีชีวิตอยู่ ทำไมฉันไม่เห็นนายใช้ฝีมือแบบนี้เลย!”
“พอคนจากไป กลับเก่งขึ้นมาเสียอย่างนั้น!”
หลินปินได้ยินแล้วก็เงียบไป ความจริงนอกจากเรื่องที่เขาพูดไปแล้ว ยังมีข้อมูลสำคัญที่สุดอีกอย่างหนึ่ง
อยากจับปลาจวดปากเหลือง เครื่องมือกับวิธีการนั้นสำคัญก็จริง แต่การรู้ว่าจับปลาจวดปากเหลืองได้ที่ไหนสำคัญยิ่งกว่า!
ชาติก่อนเขาจำได้แม่นว่า มีคนบ้าคนหนึ่งอยู่ในเมืองข้าง ๆ เจอใครก็เข้าไปกอดขาถามว่าเคยเห็นปลาจวดปากเหลืองของเขาหรือเปล่า
ภายหลังเขาได้ยินเจ้าหน้าที่ที่มาช่วยเหลือผู้ยากไร้พูดถึง ถึงได้รู้ว่าคนบ้าคนนั้นชื่อหลิวฉวนซี ตอนหนุ่ม ๆ ก็เป็นชาวประมงเหมือนกัน