เจียงฉินหมินมองตามเสียงไป เห็นเพียงฟองอากาศมากมายผุดขึ้นบนแนวปะการังสีชมพูที่เคยสงบนิ่ง
ตอนที่ลากอวนปลาเก๋าจุดฟ้าครั้งแรกเมื่อครู่นี้ ก็มีฟองอากาศแบบเดียวกัน
เขารีบเดินไปที่เครื่องกว้านอวน รอรับคำสั่งจากหลินปิน
หลินปินควบคุมโซนาร์ ไล่ต้อนปลาเก๋าจุดฟ้าไปยังตำแหน่งอวน เมื่อเห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้ว ก็รีบตะโกนบอกให้เจียงฉินหมินกู้อวนทันที
เจียงฉินหมินกดสวิตช์สตาร์ท เครื่องกว้านอวนก็เริ่มทำงาน
เมื่ออวนค่อยๆ รัดแน่นขึ้น ปลาที่ติดอวนก็ค่อยๆ โผล่พ้นผิวน้ำ ตกลงบนดาดฟ้าอย่างมั่นคง
หลินปินมองดูปลาเก๋าจุดฟ้าที่ยังดิ้นอยู่ในอวน มุมปากก็ยกยิ้มเล็กน้อย
ปลาเก๋าจุดฟ้าในอวนนี้ ดูเผินๆ อาจไม่มากเท่าปลาครั้งแรก แต่ก็น่าจะใกล้เคียงกัน
เจียงฉินหมินรีบปลดอวน คัดแยกปลาเก๋าจุดฟ้าออกมา
คราวนี้คัดปลาเก๋าจุดฟ้าเกรดหนึ่งออกมาได้แปดตัวพอดีเป๊ะ รวมกับในถังพักอีกสิบสองตัว ก็ครบยี่สิบตัวพอดิบพอดี!
นอกจากนี้ อวนที่สองยังมีปลาเก๋าจุดฟ้าเกรดสามอีกสี่ตัว ถึงจะไม่แพงเท่าเกรดหนึ่ง แต่ตามราคาตลาด ตัวหนึ่งก็ตกประมาณแปดหยวนต่อหนึ่งชั่ง
เขาจับปลาเก๋าจุดฟ้าทั้งหมดใส่ลงในถังพักใบเดียว มองดูปลาเก๋าจุดฟ้ายี่สิบตัวที่อยู่ในนั้น ตั้งนานจนแทบไม่ได้สติ
เมื่อครู่เขายังคิดจะรอให้หลินปินลากอวนเปล่า แล้วจะใช้โอกาสนั้นสั่งสอนหลินปินเสียหน่อย
แต่ตอนนี้ ปลาเก๋าจุดฟ้ายี่สิบตัววางอยู่ตรงหน้า เขาถึงได้รู้ว่า คนที่มองตัวเองไม่ออก ไม่ใช่หลินปิน หากแต่เป็นตัวเขาเอง!
ตั้งแต่ต้นจนจบ สิ่งที่หลินปินบอกกับเขา คือวันนี้จะจับปลาเก๋าจุดฟ้าเกรดหนึ่งได้ยี่สิบตัว