ซุนเหว่ยซินได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันตื่นตระหนกขึ้นมา
เมื่อคืนเขาดื่มหนักเกินไป เลยเผลอพูดหลุดปากออกมา
ไม่คิดเลยว่าเจ้าหน้าที่ฉีจะเปิดโปงเรื่องนี้ออกมาด้วย
คราวนี้เรื่องราวเปลี่ยนไปคนละเรื่องแล้ว
“ผม... ผมไม่ได้พูด!”
“อย่ามาใส่ร้ายกันส่งเดชแบบนี้!”
ซุนเหว่ยซินยังพูดไม่ทันจบ อู๋กังก็แค่นเสียงเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เขาพูดเหลวไหลหรือเปล่า นายไม่ได้เป็นคนตัดสิน”
“มีอะไร ก็ไปพูดกันที่สถานีตำรวจ!”
“คุมตัวเขาไป!”
เจ้าหน้าที่ฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเป็นโอกาส ก็ลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่ซุนเหว่ยซินทันที
เขาต้องคว้าโอกาสสร้างผลงานไถ่โทษครั้งนี้ไว้ให้ได้ หากจัดการซุนเหว่ยซินได้ บางทีเขาอาจไม่ต้องย้ายตำแหน่งก็ได้
ซุนเหว่ยซินสบถในใจ รู้ว่าพูดอะไรไปตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว หากเขากล้าขัดขืน ข้อหาต่อต้านเจ้าหน้าที่ด้วยความรุนแรงก็จะย้อนกลับมาตกอยู่บนหัวเขาแทน
บ้าจริง! เดิมทีคิดจะอาศัยเจ้าหน้าที่ฉีจัดการหลินปิน!
ใครจะคิดว่าตอนนี้กลับถูกหลินปินร่วมมือกับอู๋กังวางกับดักเสียเอง!
แต่เขาก็ไม่ได้กังวล เมื่อคืนที่โต๊ะเหล้ามีแค่เขากับเจ้าหน้าที่ฉีสองคน ต่อให้เขาปฏิเสธหัวชนฝา ใครก็ทำอะไรเขาไม่ได้ อย่างมากก็ถูกขังไว้พักหนึ่ง แล้วก็ต้องปล่อยตัวออกมา
ซุนเหว่ยซินทำหน้าเย็นชา ปล่อยให้เจ้าหน้าที่ฉีคุมตัวเดินออกไปนอกหมู่บ้าน
อู๋กังหันกลับมามองหลินปิน แล้วลดเสียงลง “หลินปิน เรื่องนี้ตอนนี้ทำได้แค่นี้ก่อน”
“ซุนเหว่ยซินไม่ได้ทำผิดร้ายแรง ขังไว้ไม่นานก็ต้องปล่อยตัว”