ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องให้ราชาซอมบี้ลงมือแล้ว ซอมบี้ตัวไหนก็ฆ่าเขาได้ทั้งนั้น
เจียงหรานยืนนิ่งอยู่กับที่ มองฝูงซอมบี้ที่กรูกันเข้ามาด้วยสายตาสงบนิ่ง
ร่างของพวกมันเน่าเปื่อย มีหนองไหล บิดเบี้ยวผิดรูป
อีกไม่นานเขาก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแบบเดียวกับพวกมัน ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน
ในวินาทีสุดท้ายก่อนตาย เจียงหรานยังมีแก่ใจใจลอย
ภาพตอนพบหลินปู้อวี่ครั้งแรกผุดขึ้นมาในหัวอย่างห้ามไม่อยู่
สาวน้อยจอมโกหกผู้ขาวสะอาดไร้มลทิน น่าสงสารน่าเอ็นดู
ฝีมือโกหกของเธอห่วยจริง ๆ
ใครจะเชื่อว่าหญิงสาวที่เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมาหนึ่งปี แต่ยังสะอาดสะอ้านและงดงามได้ขนาดนั้น จะเป็นดอกกาฝากอ่อนแอจริง ๆ น่ะ?
ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต เขาต้องยอมรับว่าเหตุผลที่แท้จริงซึ่งทำให้เขาปล่อยให้เธอ ผู้มีพิรุธตั้งแต่หัวจรดเท้า เข้ามาใกล้ ไม่ใช่เพราะหวังให้เธอเข้ามาปั่นป่วนฐานอวี่หลาน
แต่เป็นเพราะความหวั่นไหวที่น่าอับอายและน่าขัน
หลังจากสาวน้อยจอมโกหกเข้ามาใกล้เขา เธอก็พรั่งพรูคำหวานเลี่ยนออกมาเป็นชุด แต่สายตาที่มองเขากลับเหมือนกำลังมองเป้าหมายอะไรสักอย่าง
เขาเกลียดตัวเองที่โหยหาความรัก เพียงได้ลิ้มรสความหวานนิดเดียว ก็คิดว่ามันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลก
แม้เหตุผลจะบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านั่นเป็นเพียงคำปลอบประโลมชั้นต่ำ แต่ก็สู้ความสุขใจที่เกิดขึ้นทุกครั้งที่เธอปกป้องเขาไม่ได้
หัวใจเป็นหลักฐานที่ดีที่สุด
หัวใจในอกของเขาเอนเอียงอยู่แล้ว พอได้พบเธอก็ยิ่งเอนเอียงอย่างเหลือเชื่อ