ยังมีอย่างอื่นอยู่อีกเหรอ?
นัยน์ตาดำสนิทของเจียงหรานฉายแววระแวดระวัง ซอมบี้ระดับสูงสุดที่มีดวงตาสีน้ำเงินเข้มยังหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้ ดูท่าในซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้จะมีบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าอยู่
เขานึกถึงราชาซอมบี้ที่สวี่เวยพูดถึงขึ้นมาแล้ว
เจียงหรานเอื้อมมือดึงหลินปู้อวี่จากด้านหลังมาไว้ตรงหน้า ก่อนจะรวมแสงสายฟ้าไว้ในมือทันที สายฟ้าสีม่วงเข้มข้นจนเปล่งประกายสีขาวจาง ๆ ออกมา
เขาใกล้จะถึงระดับพลังพิเศษขั้นแปดแล้ว
“พอฉันเริ่มลงมือ เธอก็รีบหนีไป ได้ยินไหม?”
หลินปู้อวี่เหลือบมองเขา สีหน้าของเจียงหรานในเวลานี้เคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“เจียงหราน นาย...”
เจียงหรานขัดจังหวะเธอ “ฉันรู้ว่าเธอเก่งมาก แล้วก็รู้ว่าเธอมีความสามารถพิเศษ แต่...เธอคงรับมือกับตัวที่น่ากลัวที่สุดในหมู่ซอมบี้ไม่ไหว”