คมมีดในมือวาววับใต้แสงราตรี
หลินปู้อวี่เชี่ยวชาญการใช้ปืน ทั้งยังใช้ดาบกับมีดสั้นได้คล่องแคล่ว
ดร.หยางเขย่ากระดิ่งอย่างบ้าคลั่ง เหล่าซอมบี้กระสับกระส่าย ส่งเสียง “แฮ่ก ๆ” ใส่หลินปู้อวี่ที่พุ่งเข้ามา
หลินปู้อวี่คิดว่าพวกมันจะกรูกันเข้ามาโจมตีเธอทันที
แต่กลับไม่ใช่ ซอมบี้ตัวที่อยู่หน้าสุดมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีไปทางด้านหลังอย่างกะทันหัน
ซอมบี้อีกสองตัวที่อยู่ข้างหลังก็วิ่งตามมันไป
ห้ามปล่อยมันหนี นั่นคือปฏิกิริยาแรกของหลินปู้อวี่
ซอมบี้พวกนี้ไม่ได้อยู่ใต้การควบคุมของดร.หยางเลย ดูเหมือนแค่แกล้งทำเป็นเชื่อฟัง
เธอจึงรีบไล่ตามไปทันที
เจียงหรานไม่ชอบยื้อเยื้อในสนามรบ ในเมื่อหลินปู้อวี่ตามซอมบี้ไปแล้ว เขาก็เลือกที่จะเชื่อใจเธอ
เขาหันไปพุ่งใส่เจียงฉงเหวินโดยไม่ลังเล คราวนี้ไม่ออมมือแม้แต่น้อย พลังสายฟ้าสีม่วงที่เดิมปล่อยออกมาได้เพียงสิบกว่าสาย บัดนี้แผ่ขยายเป็นหลายสิบสาย
สายฟ้าแต่ละสายพุ่งเข้าใส่เกล็ดน้ำแข็งที่ยิงออกมาจากมือของเจียงฉงเหวินอย่างแม่นยำ
อีกด้าน หลินปู้อวี่ไล่ตามซอมบี้ทั้งสามทันแล้ว ตัวที่วิ่งเร็วที่สุดหันกลับมาก่อน
ส่วนอีกสองตัวรีบวิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังมัน
หลินปู้อวี่คาดเดาว่าซอมบี้ตัวนี้มีความคิดเป็นของตัวเอง
ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน ซอมบี้ตัวหน้าสุดมีดวงตาสีน้ำเงินเข้ม ซึ่งเป็นสัญญาณว่ามันอาจกลายเป็นซอมบี้ระดับสูงสุดในไม่ช้า—ซอมบี้อันตรายระดับสุดยอดที่มีดวงตาสีม่วง
มีระดับเดียวกับน้องสาวของราชาซอมบี้
ซอมบี้จ้องมองเธอ แต่ไม่ได้โจมตี
หลินปู้อวี่ส่งคำสั่งในใจว่า “มานี่”
ซอมบี้ไม่ยอมทำตาม มันแสยะริมฝีปากแล้วส่งเสียง “แฮ่ก ๆ” ก่อนตอบเธอผ่านทางจิตเช่นกันว่า “ฉันเป็นซอมบี้ระดับสูงสุดที่มนุษย์ดัดแปลงขึ้น เธอควบคุมฉันไม่ได้หรอก”