คนหายไปไหนกันหมด?
ฝนไวรัสตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เสียงฝนพรำแทบกลบประสาทสัมผัสของหลินปู้อวี่จนหมด
ชุดกีฬาเนื้อขาวของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน ร่างเดียวดายฝ่าฝูงซอมบี้ไป
ฐานที่มั่นแห่งนี้เกือบล่มสลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว
เจียงหรานกับพวกเขาจะไปอยู่ที่ไหนกันนะ?
หลินปู้อวี่เริ่มร้อนใจ เนื้อเรื่องอาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอด เธอกลัวจริง ๆ ว่าก่อนจะทำให้เจียงหรานเปลี่ยนใจ เขาจะกลายเป็นซอมบี้แล้วทำลายโลกเสียก่อน
ตอนนี้เธอทำได้เพียงขอความช่วยเหลือจากระบบ
“รู้ไหมว่าเจียงหรานอยู่ที่ไหน?”
ระบบผูกติดกับหลินปู้อวี่ ก็เพื่อเปลี่ยนแปลงเจียงหรานและจุดจบของโลกใบนี้
ดังนั้นมันจึงรู้เรื่องของเจียงหรานอย่างละเอียด
“อยู่ที่ชั้นใต้ดินของอาคารศูนย์กลางฐานที่มั่น”
อาคารศูนย์กลางฐานที่มั่นงั้นเหรอ?
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะเป็นอาคารที่เจียงหรานไปประชุม
หลินปู้อวี่ไม่กล้าประมาท รีบวิ่งไปทางนั้นทันที
อีกด้านหนึ่ง ชั้นใต้ดินของอาคารศูนย์กลาง
“แม่งเอ๊ย วันสิ้นโลกแบบนี้ยังจะให้คนอยู่กันต่อได้อีกไหมวะ”
เนี่ยเฟยที่ปกติหัวเราะเล่นอยู่เสมอ อดสบถออกมาไม่ได้
เมื่อครู่ตอนพวกเขาสู้กับผู้มีพลังพิเศษของฐานที่มั่น จู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องครืนครั่นดังมาจากท้องฟ้า
เจียงหรานเป็นคนแรกที่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงสั่งให้ทุกคนรีบหนี
โลกวันสิ้นโลกเต็มไปด้วยเรื่องประหลาด พวกเขาไม่กล้าฝืนสู้ หลังจัดการผู้มีพลังพิเศษที่เข้ามาใกล้ได้ไม่กี่คน ก็รีบถอนตัวไปพร้อมกับเจียงหราน