เมื่อเห็นเจียงเทา เจียงฉงเหวินก็ตื่นเต้นจนรีบคว้ามือทั้งสองข้างของเขาไว้ พอเห็นว่าไม่ได้รับบาดเจ็บ จึงถอนหายใจโล่งอกอย่างหนัก “กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว คราวหน้าอย่าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก”
เจียงฉงเหวินไม่เคยยอมให้เจียงเทาออกไปทำภารกิจข้างนอก ครั้งนี้เจียงเทาเป็นฝ่ายพาคนออกไปเองโดยพลการ
ภาพที่เขาแสดงความห่วงใยตกอยู่ในสายตาของเจียงหราน
ดวงตาสีดำสนิทของเจียงหรานไร้ความรู้สึก ราวกับผืนน้ำนิ่งตาย
เจียงเทาราวกับเพิ่งสังเกตเห็นเจียงหราน เขาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พูดอย่างภาคภูมิใจว่า “พ่อครับ ผมได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในฐานแล้ว ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมมีวิธีแก้ปัญหา”
สิ้นคำ ทุกคนในห้องก็พากันตกตะลึง
ผู้มีพลังพิเศษในฐานต่างหันไปมองเจียงเทา ยกเว้นเจียงหราน
เจียงเทากวาดตามองรอบข้าง เห็นแววตาร้อนแรงและเปี่ยมด้วยความคาดหวังของทุกคนแล้วก็พอใจอย่างยิ่ง
เขาเอ่ยอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม “ครั้งนี้ผมพาดร.หยาง นักชีววิทยา กับซอมบี้ทดลองมาหลายตัว ดร.หยางวิจัยยาชนิดหนึ่งขึ้นมาได้แล้ว แค่ฉีดยานี้เข้าไปในร่างซอมบี้ พวกมันก็จะเลื่อนระดับและกลายพันธุ์อย่างรวดเร็ว กลายเป็นซอมบี้ระดับสูงสุด ซอมบี้พวกนี้จะถูกควบคุมด้วยยาของดร.หยาง และเชื่อฟังคำสั่งของมนุษย์เรา ส่วนซอมบี้ระดับสูงสุดก็สามารถควบคุมซอมบี้ระดับต่ำกว่าได้เป็นส่วนใหญ่”
สำหรับฐานแล้ว ข่าวนี้นับเป็นข่าวดีที่น่าตื่นตะลึงจริง ๆ
นั่นหมายความว่าในที่สุดพวกเขาก็ไม่ต้องเผชิญหน้าต่อกรกับซอมบี้อีก
ไม่ต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยงอีกต่อไป
พวกเขายังสามารถสั่งให้ซอมบี้เหล่านี้ไปโจมตีซอมบี้ทั่วไป แล้วค่อยกำจัดพวกมันทีหลัง บางทีวิธีนี้อาจทำให้กวาดล้างซอมบี้ได้ทั้งหมด
โดยไม่ต้องสูญเสียคนแม้แต่คนเดียว
สวี่เฟยเหยียนเป็นคนแรกที่ออกมายืนสนับสนุนเจียงเทา “ยอดเยี่ยมมากครับ หัวหน้า! มียาแบบนี้ ฐานของเราไม่เพียงกำจัดซอมบี้และยึดดินแดนของมนุษย์กลับคืนมาได้ แต่ยังทำให้ฐานอื่น ๆ ยอมสวามิภักดิ์ต่อเราอีกด้วย หากซอมบี้ถูกกำจัดด้วยยาที่ฐานเราวิจัยขึ้นมา ต่อไปฐานของเราก็จะเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในโลกมนุษย์”