ประโยคนั้นเหมือนน้ำเย็นหนึ่งกะละมังราดลงกลางศีรษะ ดับฝันลม ๆ แล้ง ๆ ทั้งหมดในใจของหลินชิงชิงไปในพริบตา
ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่า ผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่อาจิ่นคนเดิมที่เพียงเห็นน้ำตาของเธอก็ใจอ่อนได้ง่าย ๆ อีกแล้ว
เขากลับมาเป็นคุณชายตระกูลกู้ผู้สูงส่งคนนั้นอีกครั้ง
หลินชิงชิงไม่กล้าพูดอะไรอีก
เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น ปล่อยให้น้ำตาแห่งความอัปยศและความไม่ยินยอมกลิ้งวนอยู่ในเบ้าตา ก่อนจะจ้องกู้จิ่นด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำ
แต่กู้จิ่นกลับคร้านแม้แต่จะเหลือบมองเธออีกสักแวบ
พ่อกู้เห็นลูกชายจัดการเรื่องนี้อย่างเด็ดขาดฉับไว ก็รู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย
แม้เขาจะคิดว่าการให้เงินเพียงหนึ่งล้านสำหรับบุญคุณช่วยชีวิตดูไม่ใจกว้างพอ และทำให้ตระกูลกู้ดูขี้เหนียวไปสักหน่อย
แต่พอคิดอีกที สำหรับผู้หญิงเจ้าเล่ห์อย่างหลินชิงชิง เงินแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
พูดไปพูดมา ก็เป็นเพราะเธอโลภมากเกินไปเอง
ตอนที่เพิ่งได้ลูกชายกลับคืนมา หากเธอไม่หวังพึ่งพาความรักอันเลื่อนลอย ไม่เพ้อฝันว่าจะได้กลายเป็นหงส์ แต่ยอมรับเงินตอบแทนอย่างว่าง่าย ด้วยวิธีจัดการของตระกูลกู้แล้ว พวกเขาย่อมไม่ขี้เหนียวแน่นอน
เงินสดหลายสิบล้าน บ้านหลายหลังใจกลางเมือง หรือแม้แต่จัดเตรียมชีวิตที่เหลือให้เธออย่างพร้อมสรรพ ก็ล้วนไม่ใช่เรื่องยาก
น่าเสียดายที่เธอกลับเลือกเส้นทางที่โง่เขลาที่สุด