"เอาไปดำเนินการตามขั้นตอนเถอะ"
ผู้ช่วยรับเอกสารไป แล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เจ้านายวันนี้เปลี่ยนไปจริง ๆ
"ยังมีอะไรอีกไหม?" เฉิงเซียวถิงเงยหน้ามองเขา
"คืนนี้มีเลี้ยงข้าวที่คุณหวัง ประธานบริษัทหัวซิ่นอสังหาริมทรัพย์ จัดขึ้น คุณจะไปไหมครับ?"
"ปฏิเสธไป" เฉิงเซียวถิงโยนปากกาลงในถ้วยใส่ปากกา "ต่อไปเรื่องแบบนี้ไม่มีสาระ อย่ามารายงานให้ฉันฟังมากนัก"
ผู้ช่วยรับคำแล้วก็เดินออกไป
ประตูห้องทำงานปิดลง
เฉิงเซียวถิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์
ว่างเปล่า: ไม่โง่หรอก คนแบบนั้นควรลดการติดต่อ
เจียงสุ่ยสุ่ยเพิ่งล้างหน้าเสร็จ เห็นคำตอบก็ยิ้มออก
เจียงสุ่ยสุ่ย: ฉันรู้ว่าพี่รุ่นพี่เข้าใจฉัน
เจียงสุ่ยสุ่ย: ผู้ใหญ่คนนั้น เห็นทีไรก็รู้เลยว่าเป็นจ้าวทะเล หน้าตาดีขนาดนั้น ข้างกายต้องมีผู้หญิงไม่ขาดแน่นอน ฉันไม่ไปวุ่นวายกับเขาแน่
เจียงสุ่ยสุ่ย: พี่รุ่นพี่นี่แหละที่ไว้ใจได้
เฉิงเซียวถิงมองคำว่า "จ้าวทะเล" แล้วคิ้วกระตุกเล็กน้อย
ว่างเปล่า: เธอรู้ได้ยังไงว่าข้างกายเขาไม่มีผู้หญิงขาด
เจียงสุ่ยสุ่ย: ไม่ต้องคิดก็รู้ มีเงินมีหน้าตา ผู้หญิงที่วิ่งเข้าหาตัวเองคงต่อแถวยาวไปถึงฝรั่งเศส
เจียงสุ่ยสุ่ย: พี่รุ่นพี่ ตอนพี่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย ก็มีผู้หญิงตามเยอะใช่ไหม?
เฉิงเซียวถิงพิงพนักเก้าอี้
ว่างเปล่า: ไม่มี
เจียงสุ่ยสุ่ย: ไม่เชื่อ