แต่พี่รหัสคนนี้ไม่เหมือนใคร
คุยกันมาเดือนนึง ขอไลน์อีกหน่อยก็ไม่แปลกอะไร
เธอพิมพ์ไอดีไลน์ส่งไป: [jss_123456]
ไม่ถึงครึ่งนาที ป้ายแดงก็เด้งขึ้นมาในรายชื่อเพื่อนใหม่
เจียงสุ่ยสุ่ยกดเข้าไปดูข้อมูลคำขอเป็นเพื่อน
รูปโปรไฟล์เป็นสีดำสนิท
ชื่อเป็นเพียงจุดกลมๆ หนึ่งจุด “ ”
ไม่กรอกภูมิลำเนา เพศชาย
กดเข้าไปดูไทม์ไลน์ เจอเส้นตรงเส้นเดียว กลางๆ จุดหนึ่ง ไม่ได้อัปเดต หรือไม่ก็กดซ่อนเธอไว้
เจียงสุ่ยสุ่ยมองหน้าจอข้อมูลนี้
คนนี้ยิ่งกว่าในแอปหาคู่เสียอีก แอปหาคู่อย่างน้อยยังมีรูปเด็กๆ ให้ดู
ไลน์นี้เงียบกริบราวกับเข้าสู่ทางสงบแล้ว
เธอกดรับเพื่อน
หน้าต่างแชทเด้งขึ้นมา
เจียงสุ่ยสุ่ยวางนิ้วบนคีย์บอร์ด เตรียมส่งสติกเกอร์ "สวัสดีค่ะพี่" ทักทาย
ด้านบนหน้าจอก็เด้งข้อความแจ้งเตือนการโอนเงินสีส้มขึ้นมาทันที
[ โอนเงินให้คุณ]
เจียงสุ่ยสุ่ยกดเข้าไปในหน้าต่างแชท
กล่องโอนเงินสีส้มวางอยู่ตรงนั้น
จำนวนเงิน: ￥50000.00
เจียงสุ่ยสุ่ยขยี้ตา นิ้วกดบนหน้าจอนับจำนวนหลัก
หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น
ห้าหมื่น
บ้านเธออยู่เมืองเล็กๆ ทางใต้ พ่อแม่เป็นครูมัธยมต้น ครอบครัวสองคนทำงานมาตรฐาน ฐานะปานกลาง
ตั้งแต่เด็กจนโตเธอไม่เคยขาดกินขาดใช้ แต่ห้าหมื่นสำหรับเธอแล้ว ถือเป็นเงินก้อนโตจริงๆ
ค่าครองชีพเดือนนึงเธอได้แค่สองพันห้าร้อยเอง
เธอนั่งอยู่บนเตียง จ้องหน้าจอ สมองตื้อไปหมด