เปิดฝักบัว ใช้น้ำอุ่นล้างฟองสบู่บนตัวทั้งสองคนให้สะอาด
หยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่มาห่อตัวเจียงสุ่ยสุ่ยให้มิดชิด
เจียงสุ่ยสุ่ยหลับตาลง เธอหลับไปแล้ว
ลมหายใจสม่ำเสมอ ขนตายังมีหยดน้ำเกาะอยู่
เฉิงเซียวถิงมองเธอ
ยี่สิบแปดปี เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนอดทน
ตั้งแต่เจอเธอ มาตรฐานของเขาก็ถอยลงเรื่อย ๆ
กระทั่งไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ
เขาอุ้มเธอกลับไปที่ห้องนอน วางลงบนเตียง
ห่มผ้าให้
ส่วนตัวเองก็เช็ดตัวแบบลวก ๆ ใส่กางเกงนอนหลวม ๆ นอนลงข้างเธอ
ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน
เจียงสุ่ยสุ่ยคุ้นเคยกับการขยับเข้ามาหาเขา หาที่สบาย ๆ แล้วหลับต่อ
ตอนเช้า
เจียงสุ่ยสุ่ยลืมตาขึ้น
ผ้าม่านปิดมิดชิด ในห้องไม่มีแสงสว่าง
เธอขยับขา เอวเมื่อยมาก โคนขาก็เมื่อยด้วย
ความทรงจำเมื่อคืนที่ระเบียงและในอ่างอาบน้ำผุดขึ้นมา
เธอพลิกตัว มองเฉิงเซียวถิงที่อยู่ข้าง ๆ
ชายหนุ่มยังหลับอยู่ หายใจสม่ำเสมอ ใบหน้าด้านข้างคมคายชัดเจน
เจียงสุ่ยสุ่ยจ้องหน้าของเขา
ช่วงนี้เธอหลงใหลอยู่ในความสัมพันธ์นี้
เธอไม่เคยมีความรักมาก่อน
เจอผู้ใหญ่เป็นผู้ใหญ่อย่างเฉิงเซียวถิง เข้าไปติดกับง่ายมาก
แต่เธอไม่โง่
ช่องว่างระหว่างพวกเขาสองคน มันกว้างเท่าร่องลึกมาเรียนานา
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดละเอียด
เมื่อคืนที่ร้านเหล้าแถวยิม ท่าทีของซูถิงเฟิงที่มีต่อเฉิงเซียวถิง ทำให้เธอมองออก
ซูถิงเฟิงพวกเด็กไฮโซที่ขับซูเปอร์คาร์ ใส่ริชาร์ดมิลล์ ยังยืนตัวตรง หายใจไม่กล้าสะดวกเมื่อเจอเฉิงเซียวถิง