เจียงสุ่ยสุ่ยตัดสินใจได้ แม้ใจจะคิดถึงก็เถอะ แต่ช่องว่างระหว่างชั้นมันน่ากลัวเกินไป
เธอลุกจากเก้าอี้ เดินไปที่ตู้ หยิบมาส์กโคลนสีเขียวกระปุกหนึ่ง
เปิดฝา ตักมาหนึ่งกำมือใหญ่ ทาลงบนหน้า
หลินเจียเจียกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆ หันมามองเธอ
"กลางดึกเธอฉาบกำแพงหรือไง?"
เจียงสุ่ยสุ่ยไม่สนใจเธอ ตั้งใจทามาส์กให้ทั่วทั้งหน้า เหลือไว้แค่ดวงตากับปาก
ทาเสร็จ เธอก็หยิบกล่องคอเป็ดออกมาจากกล่องขนม
แกะห่อ เลือกอันที่อ้วนที่สุด
เธอเดินไปหน้ากระจก เปิดกล้องหน้าของโทรศัพท์
หามุม
ต้องไม่งาม ต้องน่าเกลียด ยิ่งน่าเกลียดยิ่งดี
เธอก้มโทรศัพท์ลง กดคางลงแรงๆ เบียดให้เกิดคางสองชั้นหนาๆ
รูจมูกชี้ตรงกล้อง
หรี่ตาครึ่งหนึ่ง เหลือบตาขาว
ปากคาบคอเป็ดที่กัดไปครึ่งหนึ่ง น้ำจิ้มยังติดอยู่ที่มุมปาก
แค๊ก
ภาพถูกบันทึก
ภาพนั้นน่าตกใจมาก หน้าเขียว ตาขาว คอเป็ดมันเยิ้ม มุมก้มตาย
เจียงสุ่ยสุ่ยมองรูปตัวเอง ยังรู้สึกคลื่นไส้เลย
สมบูรณ์แบบ
เธอเปิดวีแชท หาแอ็กเคานต์รูปโปรไฟล์สีดำ
ส่ง
ส่งรูปไปแล้ว เธอก็พิมพ์ข้อความตามไป
เจียงสุ่ยสุ่ย: [พี่รุ่นพี่ ดูฉันเซ็กซี่ไหม? [หน้าหมา]]
เจียงสุ่ยสุ่ย: [ปกติฉันอยู่หอพักชอบปล่อยตัวแบบนี้แหละ]
เจียงสุ่ยสุ่ย: [คอเป็ดนี่เผ็ดมาก ฉันเพิ่งใช้มือหยิบเสร็จ ยังไม่ล้างมือก็ไปแคะขี้เท้าเลย]
เจียงสุ่ยสุ่ย: [ชีวิตต้องไม่ยึดติดกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ]