มีเจียงอวี๋อยู่ด้วย ทุกคนจึงกลับถึงค่ายอย่างปลอดภัย แม้จะผ่านเรื่องน่าตกใจมาไม่น้อย พวกเขาโทรศัพท์แจ้งทีมผู้กำกับว่าปลอดภัยแล้ว จากนั้นก็กลับไปนอนในเต็นท์
แต่เต็นท์ที่กลับไปนอนดันเป็นเต็นท์ของเจียงอวี๋
เจอเรื่องสยองขวัญมามากขนาดนั้น ใครจะกล้านอนคนเดียวล่ะ!
เจียงอวี๋มองเต็นท์เล็ก ๆ ของตัวเองที่แน่นขนัดจนแทบไม่ต่างจากปลากระป๋อง แล้วถอนหายใจอย่างจนปัญญา
“อาจารย์เจียง ได้โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะครับ ผมรับรองว่า...” ถังโต้วโต้วเกาะติดเจียงอวี๋แจยังกะพลาสเตอร์ยา พอมีเวลาว่างก็เป็นต้องไปกวนเธอ
เจียงอวี๋ร่ายคาถาห้ามพูดใส่เขาอย่างใจเย็น แล้วล้มตัวลงนอน
เพราะได้บทเรียนไปแล้ว การถ่ายรายการในช่วงหลายวันต่อมาจึงราบรื่นมาก ไม่มีใครดื้อดึงข้ามเส้นความปลอดภัยอีกเลย
จนกระทั่งวันสุดท้ายของการถ่ายทำ ทุกคนยังเก็บของไม่เสร็จดี จู่ ๆ ฝนก็เทกระหน่ำลงมา
ทั้งฟ้าผ่าและลมกระโชกแรงโหมกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เต็นท์ทุกหลังถูกลมพัดปลิวไปหมด ส่วนรถที่ผู้กำกับส่งมารับคนกลับมาช้าจนน่าแปลกใจ
ทุกคนปรึกษากันแล้วเห็นว่าอากาศเลวร้ายแบบนี้อยู่บนเขาอันตรายเกินไป จึงจับมือกันฝ่าลมฝนเดินลงเขา ตั้งใจจะหาหมู่บ้านสักแห่งหลบฝน
โชคดีที่เดินลงเขามาได้ไม่นานก็เจอหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง สิ่งที่พวกเขามีไม่ขาดก็คือเงิน จึงสุ่มเลือกบ้านไร่หลังหนึ่ง จ่ายเงินแล้วขออาศัยพักชั่วคราว
เหนื่อยกันมาหลายวัน แถมยังเปียกฝนกันหมด ทุกคนจัดการตัวเองลวก ๆ แล้วก็หลับสนิท