“โฮก—”
เสือคำรามก้องสะเทือนฟ้าดิน กรงเล็บคมกริบพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเจียงอวี๋ด้วยแรงมหาศาล
หากโดนกรงเล็บนี้เข้าไป หัวทั้งหัวคงหลุดจากบ่าเป็นแน่
“ยันต์ปราบปีศาจ!” เจียงอวี๋สะบัดยันต์วิเศษในมือ พลางท่องเคล็ดวิชาในใจเพื่อกระตุ้นพลังวิญญาณ กระดาษยันต์ห่อกระบี่ไม้ท้อที่ผ่านสายฟ้าฟาดแล้วลากผ่านตัวกระบี่ ทันใดนั้นกระบี่ไม้ท้อก็เปล่งแสงสีฟ้าจาง ๆ มีสายฟ้าแล่นวาบอยู่บนตัวกระบี่
จากนั้นเธอจับด้ามกระบี่ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือประคองตัวกระบี่ แล้วผลักออกไปด้านหน้าในแนวขวาง...
เสียง “ซ่า!” ดังขึ้นทันทีที่กรงเล็บเสือสัมผัสกระบี่ไม้ท้อ ราวกับเนื้อถูกเหล็กร้อนนาบ กระแสไฟฟ้าแล่นวาบผ่านไปชั่วครู่ กรงเล็บเสือก็ไหม้เกรียมดำสนิทในพริบตา
เสือร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ชักกรงเล็บกลับ ก่อนจ้องเจียงอวี๋อย่างโกรธเกรี้ยว
“ปีศาจเสือ ไม่ฝึกฝนบนหนทางที่ถูกต้อง กลับกินคนควบคุมวิญญาณเพื่อฝึกวิชาชั่ว วันนี้ฉันจะไม่ปล่อยแกไว้แน่!”
เจียงอวี๋กระโดดสูงขึ้นไปห้าเมตรราวกับเหาะเหินได้ แล้วหยุดค้างกลางอากาศ มือทั้งสองข้างประสานมุทราอย่างรวดเร็ว ปากท่องคาถาเสียงกังวาน “ฟ้าดินไร้ขอบเขต ยืมอำนาจแห่งจักรวาล ข้าขอน้อมรับบัญชาจากบรรพาจารย์แห่งเต๋า ขออัญเชิญเทพมาช่วยเหลือ กำจัดมารปราบปีศาจ!”
เมื่อท่องคาถาจบ เจียงอวี๋ก็รู้สึกอบอุ่นไปทั่วร่าง พลังอันมหาศาลที่สามารถเขย่าขุนเขาและสายน้ำเอ่อล้นอยู่ในกาย
แสงสีฟ้าบนกระบี่ยาวในมือยิ่งสว่างเจิดจ้า พลังสายฟ้าแล่นพล่านไปทั่วตัวกระบี่ เธอชูกระบี่ขึ้นสูง ก่อนฟันใส่เสือร้ายอย่างแรง
เสือร้ายคำรามต่ำ ๆ แล้วกระโจนขึ้นมาเช่นกัน อ้าปากกว้างพุ่งเข้าใส่เธอ หมายจะขย้ำหัวให้แหลกในคำเดียว