หลังฟังเธอเล่าจบ ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างก็เดือดดาล พากันรัวความคิดเห็นขึ้นมา:
【นี่มันยุคไหนแล้ว ทำไมยังมีคนหัวโบราณแบบนี้อีก? แค่เรียนอยู่ ป.5 ก็จะให้ลาออกแล้ว พูดไม่ออกเลย】
【พ่อเฮงซวย! ลูกสาวเรียนเก่งขนาดนั้นยังไม่ยอมให้เรียนต่อ ตอนเด็กฉันเรียนไม่เก่ง พ่อยังใช้เข็มขัดฟาดจนต้องไปโรงเรียนเลย】
【คุณครู ต้องช่วยเสี่ยวฮวาให้ได้นะ เกิดในชนบทห่างไกลแบบนั้น การเรียนเป็นทางรอดเดียวของเธอแล้ว】
【ใช่ อย่าให้พ่อเฮงซวยคนนั้นสมหวังเด็ดขาด เสี่ยวฮวาน่าสงสารเกินไป ต้องให้เธอเรียนต่อ】
ไป๋ชิวเจี๋ยยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้า “ฉันจะพยายามเต็มที่ ถ้ากล่อมไม่สำเร็จจริง ๆ ฉันก็จะออกเงินส่งเสี่ยวฮวาเรียนเอง ที่บ้านฉันพอมีฐานะ ส่งเธอเรียนไหว”
ชาวเน็ตซาบซึ้งกันมาก ต่างพากันพิมพ์สนับสนุน: 【ฮือ ๆ คุณครูไป๋ทั้งสวยทั้งใจดีจริง ๆ ถ้าไม่ไหว พวกเราชาวเน็ตช่วยกันบริจาคให้เธอก็ได้】
【ฉันก็จะบริจาค จะปล่อยให้เด็กมีแววต้องมาดับอนาคตในหุบเขานี้ไม่ได้】
【สู้ ๆ นะคุณครูไป๋ มีแค่คุณที่ช่วยเสี่ยวฮวาได้】
คุยกับชาวเน็ตเสร็จ ไป๋ชิวเจี๋ยก็หันไปมองเจียงอวี๋แล้วถามว่า “อาจารย์เจียง ฉันส่งวันเดือนปีเกิดตามหลักดวงจีนให้คุณทางข้อความส่วนตัวแล้ว รบกวนช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่าถ้าฉันไปครั้งนี้ จะเปลี่ยนชะตาของเสี่ยวฮวาได้หรือเปล่า?”
เจียงอวี๋ไม่ได้ตอบ เธอเปิดอ่านข้อความส่วนตัวของอีกฝ่าย แล้วนำวันเดือนปีเกิดตามหลักดวงจีนมาพิจารณาควบคู่กับโหงวเฮ้ง ก่อนจะเริ่มคำนวณอย่างตั้งอกตั้งใจ
ไม่นานนัก เธอก็หยุดคำนวณ คิ้วขมวดเล็กน้อย มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจังแล้วกล่าวว่า “เธอไปครั้งนี้เปลี่ยนชะตาของเสี่ยวฮวาไม่ได้ แต่จะเปลี่ยนชะตาของตัวเอง!”
