ทันทีที่เจียงอวี๋ปรากฏตัว แม้ไม่มีแสงสปอตไลต์ เธอก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนได้อย่างง่ายดาย
แขกเหรื่อเต็มห้องต่างพากันเอ่ยปากชมไม่ขาดสาย ตะลึงในความงามของเธอ
“ลูกสาวฉันสวยจริง ๆ!” มู่หว่านฉิงผู้เป็นแม่ของเจียงอวี๋ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ลูกสาวคนนี้มีทั้งหน้าตาและรูปร่างคล้ายเธอถึงแปดส่วน เธอรักลูกสาวคนนี้มากจริง ๆ
“เสี่ยวอวี๋ เสวี่ยเวย พวกเธอสองคนมานี่เร็ว” เจียงฮุยโจวยิ้มหน้าบาน กวักมือเรียกสองพี่น้อง
ทั้งคู่เดินไปหาเจียงฮุยโจว คนหนึ่งคล้องแขนข้างละข้าง แล้วเรียกพ่อเสียงหวาน
เจียงฮุยโจวยิ้มจนเห็นฟัน พาพวกเธอแนะนำตัวกับแขกทีละคน “คนนี้คือลูกสาวที่ผมเพิ่งตามกลับมา เป็นคุณหนูใหญ่ของบ้านผม ชื่อเจียงอวี๋
“ส่วนคนนี้เป็นคุณหนูรองของบ้านผม ชื่อเจียงเสวี่ยเวย ทั้งคู่เป็นลูกสาวที่ผมรัก สำหรับผมแล้วพวกเธอล้ำค่าเท่ากัน”
ทุกคนต่างไว้หน้าเจียงฮุยโจว ไม่หวงคำชมให้ลูกสาวทั้งสองของเขา ทั้งคำชมและคำยินดีหลั่งไหลไม่ขาดสาย เหล้าอย่างดีถูกยกมาชนแก้วกับเขาแล้วแก้วเล่า
สองพี่น้องทักทายทุกคนตามที่เขาแนะนำอย่างสุภาพสง่างาม ไม่ประหม่าแม้แต่น้อย
พอจัดการธุระเรียบร้อย เจียงฮุยโจวก็ปล่อยให้ทั้งคู่ไปเดินเล่น ส่วนตัวเองไปคุยเรื่องธุรกิจกับคนอื่น
เจียงอวี๋เดินวนไปมาในห้องจัดเลี้ยงอย่างเบื่อ ๆ เดี๋ยวก็ไปหยิบขนม เดี๋ยวก็ไปดื่มเครื่องดื่ม ดูยุ่งจนเพลิน
“มู่หว่านฉิง ชุดนี้สวยดีนะ”
ตอนเดินไปถึงบริเวณใกล้ ๆ มู่หว่านฉิง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงที่ฟังดูเหมือนคำชม แต่แฝงความดูถูกและเสียดสี