มองลงไปก็เห็นค่ายกลสังหารผีที่พวกเขาวางไว้ด้านล่าง ธงเล็กที่ปักอยู่ตามจุดต่าง ๆ พลันขยายใหญ่ขึ้นจนสูงกว่าสองเมตร
ธงค่ายกลเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า พลิ้วไสวไปตามลม อักขระบนธงกะพริบวูบวาบ แผนผังแปดทิศหมุนเวียนไม่หยุด แผ่พลังวิชาเต๋าอันแข็งแกร่งปกป้องทั้งหมู่บ้านไว้
ทหารผีที่พุ่งนำหน้าเข้ามากระตุ้นค่ายกลเข้าให้ แต่ละตนลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิง วิญญาณแตกสลายจนไม่เหลือ
“แม่เจ้าโว้ย! โคตรเท่เลย!” ถังโต้วโต้วอ้าปากค้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นฉากยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ราวกับกำลังดูเทคนิคพิเศษอยู่เลย
ความเก่งกาจของพี่อวี๋เกินกว่าที่เขาคิดไว้มาก ดูท่าเขาคงต้องรีบตั้งใจเรียนให้ลึกซึ้งกว่านี้แล้ว
ธงค่ายกลขวางทางทหารผีเอาไว้ พวกมันแค่เข้าใกล้ ก็ถูกแสงสีทองที่แผ่ออกมาจากธงเผาไหม้ทันที
หัวหน้าทหารผีเบิกตาสีแดงก่ำแล้วพูดอะไรสักอย่างที่ฟังไม่รู้เรื่อง จากนั้นเหล่าทหารผีก็หยุดบุก ยืนอยู่ห่าง ๆ แล้วขว้างอาวุธในมือใส่ธงค่ายกล
ทั้งทวนยาว ดาบปลายปืน และปืนยาว อาวุธแต่ละชิ้นพุ่งแหวกสายลมอึมครึมของผี ตรงเข้าใส่ธงค่ายกลอย่างแม่นยำ
ตอนแรกธงค่ายกลยังไม่มีปฏิกิริยา แต่เมื่อเวลาผ่านไป แสงสีทองบนธงก็อ่อนลงเรื่อย ๆ แม้แต่แผนผังแปดทิศที่หมุนเวียนอยู่ก็ดูเหมือนจะช้าลง
“แย่แล้ว พวกมันกำลังทำลายค่ายกล!” เจียงอวี๋ร้องเบา ๆ ไม่มีเวลาคิด เธอหันไปบอกถังโต้วโต้วว่า “โต้วโต้ว นายคอยคุ้มกันฉันอยู่ข้างบน ฉันจะลงไปจัดการหัวหน้าทหารผีนั่น”
หัวหน้าทหารผีตนนั้นคงมีสติปัญญามานานแล้ว ฉลาดมาก แถมยังเก่งเรื่องบัญชาการรบ
ต้องกำจัดมันให้ได้ก่อน ทหารผีระดับต่ำพวกนั้นถึงจะกลายเป็นฝูงไร้ระเบียบ เพราะพวกมันคิดอะไรซับซ้อนไม่เป็น