“สายฟ้าคำรามกึกก้อง พลังอสนีบาตแผดเผา ข้าเรียกขานด้วยเสียงนี้ หมื่นผีจงร่ำไห้ ยันต์สายฟ้า จงไป!”
“เปลวเพลิงโบกสะบัด ลุกโชนสู่ฟากฟ้า แผดเผาสรรพสิ่ง บาปชั่วมลายสิ้น ยันต์เพลิง จงไป!”
ทั้งสองคนใช้ยันต์สายฟ้าและยันต์เพลิงออกมาคนละแผ่น ยันต์ลอยออกไปแล้วแปรเป็นสายฟ้าทรงกลมกับลูกไฟขนาดเท่ากะละมัง พุ่งลงใส่หัวทหารผีอย่างรวดเร็ว
สายฟ้าและเปลวเพลิงต่างเป็นธาตุหยางบริสุทธิ์ ทหารผีที่ก่อตัวจากพลังหยินจึงไร้ทางต้านทาน ถูกระเบิดจนเกิดหลุมทุกครั้งที่โดน ทหารผีสิบกว่าตนที่ถูกโจมตีพลันกลายเป็นเถ้าถ่าน
“ฉันก็เก่งขนาดนี้ได้เหมือนกัน สะใจสุด ๆ!” ถังโต้วโต้วเพิ่งได้ทดสอบผลงานของตัวเองเป็นครั้งแรก ก็ดีใจจนกระโดดโลดเต้น พลางสะบัดยันต์ในมือร่ายคาถาแล้วขว้างลงไปไม่หยุด ราวกับกำลังแจกไพ่
“ยันต์ระเบิด ระเบิดพวกผีญี่ปุ่นให้ตายไปเลย!”
“ยันต์วายุคลั่ง พัดไอ้พวกสารเลวให้กระเด็นไป!”
“ยันต์น้ำแข็งเร้นลับ แช่แข็งพวกเดรัจฉานนี่ซะ!”
เมื่อทั้งสองโจมตีด้วยยันต์ ทหารผีก็ถูกกวาดล้างเป็นระลอก ๆ
“บากะยาโร่!”
หัวหน้าทหารผีเห็นสถานการณ์แล้วก็สบถอย่างเดือดดาล ก่อนยกดาบยาวในมือขึ้นและตะโกนลั่นว่า “พลโล่ออกมา!”
สิ้นเสียงสั่ง ทหารผีกว่าห้าสิบตนที่ถือโล่ก็พุ่งออกมาจากด้านหลังแถว
ทหารผีถือโล่วิ่งมาข้างหน้าอย่างรู้ใจกัน แล้วตั้งโล่ไว้เบื้องหน้าและเหนือศีรษะ เพื่อป้องกันการโจมตีด้วยยันต์ของทั้งสองคน
“ยันต์สังหารผี!” ถังโต้วโต้วขว้างยันต์แผ่นหนึ่งออกไป ยันต์แผ่นนั้นแปรเป็นพลังไร้รูปร่างพุ่งเข้าใส่โล่ แต่กลับทำได้เพียงทิ้งรอยร้าวเล็ก ๆ ไว้ไม่กี่รอย