เวลาเข้าสู่ชั่วโมงที่ 8
รถฮัมเมอร์แล่นฉิวไปตามถนนใหญ่ เวินโหรวยังคงใช้กล้องส่องทางไกลกวาดหาผู้คนเป็นระยะ
ส่วนหงหลางก็จับตาดูอันดับบนตราประทับโลหิตมาตลอด
โชคดีที่ในช่วงเวลานี้ ค่าการสังหารของเหล่านักผจญภัยส่วนใหญ่เพิ่มขึ้นไม่มากนัก แม้แต่นักผจญภัยที่ติดสิบอันดับแรกก็ดูเหมือนจะหมดโชค ผลงานของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างเชื่องช้า
เรื่องนี้ทำให้หงหลางโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง
ยามที่ผลงานของตัวเองไม่ดี การได้เห็นว่าผลงานของคนอื่นก็ย่ำแย่ไม่แพ้กัน ย่อมเป็นการปลอบใจที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
โดยเฉพาะเมื่อผลงานเหล่านั้นเกี่ยวพันกับชีวิตและทรัพย์สินของตน
รถฮัมเมอร์เข้าสู่เขตบรูคลินแล้ว มาถึงตรงนี้ก็นับว่าเข้าเขตตัวเมืองนิวยอร์กอย่างเป็นทางการ
บรูคลินเคยเป็นย่านที่คนผิวดำอาศัยอยู่กันหนาแน่น เพราะระดับการศึกษาไม่สูงนัก ที่นี่จึงเคยเป็นพื้นที่ที่มีอัตราอาชญากรรมสูงที่สุดในสหรัฐฯ หลายคนมองว่าเป็นแหล่งกำเนิดของความวุ่นวาย ความสกปรก และความชั่วร้าย
เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนผ่าน สังคมพัฒนา ชื่อเสียงฉาวโฉ่ในอดีตของบรูคลินก็ค่อย ๆ ดีขึ้น แม้คนผิวดำที่นี่จะยังคงเป็นปรปักษ์ต่อชนเผ่าอื่น แต่เมื่อมนุษย์กลายพันธุ์ปรากฏตัวและลัทธิเหยียดเชื้อชาติรูปแบบใหม่เริ่มก่อตัวขึ้น คนผิวดำเองก็ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ครั้งใหม่นี้ด้วย
บางทีประวัติศาสตร์การเป็นทาสผิวดำในอดีตอาจทำให้คนผิวดำเกลียดชังการเหยียดเชื้อชาติอย่างเข้ากระดูกดำ ด้วยเหตุนี้ คนผิวดำจำนวนไม่น้อยจึงเห็นอกเห็นใจหรือถึงขั้นสนับสนุนมนุษย์กลายพันธุ์ มากกว่าคนผิวขาว
ผลที่ตามมาก็คือเขตบรูคลินได้รับผลกระทบจากไฟสงครามน้อยที่สุด
ถนนหนทางในพื้นที่ส่วนใหญ่ของบรูคลินวางผังเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนตารางหมากรุก ถนนหลายสายตั้งชื่อตามตัวเลข
สองข้างถนนการค้าที่กว้างขวางและคึกคักมีตรอกซอกซอยเล็ก ๆ แตกแขนงเข้าสู่ย่านที่พักอาศัยอันเงียบสงบ บ้านเรือนมีรูปแบบหลากหลาย แต่สถาปัตยกรรมในแต่ละตรอกมักมีเอกลักษณ์ไปในทิศทางเดียวกัน