หลังเปิดกล่องเสร็จ เสิ่นอี้ก็ไปเดินเล่นที่ตลาดซื้อขายในเขตคนจน
เมื่อเทียบกับตลาดซื้อขายในเขตสามัญ ที่นี่ดูเงียบเหงากว่ามาก
อาวุธกับม้วนคัมภีร์ทักษะที่นำมาขายส่วนใหญ่ล้วนไม่มีระดับ
เนื่องจากการขายให้ร้านค้าต้องเสียภาษีถึง 40 เปอร์เซ็นต์ นักผจญภัยจำนวนมากจึงเลือกขายของในตลาดซื้อขาย เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียโดยไม่จำเป็น
นักผจญภัยที่ไม่อยากเสียเวลาอย่างเสิ่นอี้ ซึ่งนำขวานกับมีดสั้นจากภารกิจมือใหม่ไปขายให้ร้านค้าโดยตรงนั้นมีไม่มากนัก
ไม่ว่าจะเป็นการปล้น การทำงาน หรือการเฝ้ารออยู่ในตลาดซื้อขาย ล้วนเป็นวิธีที่นักผจญภัยใช้แสวงหาผลประโยชน์ให้มากขึ้นนอกโลกภารกิจ
แม้ผลตอบแทนจะน้อย แต่ก็ปลอดภัยและเชื่อถือได้
ได้ยินว่าหลังเข้าสู่ไตรมาสที่สาม จะมีตลาดกลางเฉพาะที่สามารถกำหนดราคาแล้วตั้งขายได้โดยตรง แต่ตอนนี้ทุกคนทำได้เพียงใช้เวลาแลกกับแต้มโลหิตที่นี่
เสิ่นอี้เดินทอดน่องไปทั่วตลาด บางทีอาจมีคนเห็นเขาที่บาร์และรู้ว่ามือใหม่คนนี้ทำผลงานได้ดี ทั้งยังเก็บเกี่ยวผลตอบแทนได้ไม่น้อย
นักผจญภัยหลายคนจึงเข้ามาเสนอขายสินค้าของตัวเองให้เขา
ทว่าเมื่อดูแล้ว เสิ่นอี้ก็มักส่ายหน้าอย่างเสียดาย
ช่องทักษะต่อสู้มีจำนวนจำกัด เสิ่นอี้จึงไม่คิดจะซื้อทักษะทั่วไปที่ไร้ประโยชน์มาเด็ดขาด
หลังจากค้นหาอยู่นานแต่ไม่พบสิ่งที่ต้องการ ขณะที่กำลังจะจากไป ก็มีคนเดินเข้ามาหาเขาแล้วเปิดหน้าจอพลังงานให้ดู
「ยุทธวิถีกระสุนวิถีโค้ง: ทักษะปืน ยิงกระสุนให้เคลื่อนที่เป็นวิถีโค้งเพื่อโจมตีเป้าหมาย เนื่องจากเส้นทางการบินของกระสุนแปลกประหลาด เป้าหมายจึงหลบได้ยาก เงื่อนไขการเรียนรู้: ความชำนาญวิชาปืนระดับพื้นฐาน และพลังจิต 15 แต้ม」
เสิ่นอี้มองดูแล้วเพียงยิ้มบาง ๆ
เมื่อนักผจญภัยเห็นว่าเขาไม่สนใจ ก็เริ่มร้อนใจขึ้นมา
「เพื่อนคนนี้ นี่คือม้วนคัมภีร์ทักษะปืนที่ฉันได้มาจากสมาพันธ์นักฆ่า ร้านค้าทั่วไปไม่มีขายหรอก ถ้านายเคยดูหนังเรื่องนั้นก็น่าจะรู้ว่าทักษะปืนแบบนี้เจ๋งแค่ไหน
ฉันไม่คิดราคาแพงหรอก ของชิ้นนี้เป็นทักษะระดับดี ราคา 3,000 แต้มโลหิต นายจ่ายฉันสัก 2,500 แต้มโลหิตก็พอ เป็นไง?」