ตึกพนักงาน
หมู่ซิงเหยาหยิบของที่ซื้อมาให้พ่อหมู่กับแม่หมู่ออกจากท้ายรถ ปิดฝากระโปรงท้ายแล้วเดินอ้อมไปที่เบาะหน้า
“ขอบคุณนะคะพี่หลี่ ที่ต้องขับมาไกลขนาดนี้” เธอค้นกระเป๋า หยิบบุหรี่ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมายื่นให้คนขับ
หลี่เทาคนขับรถโบกมือปฏิเสธ “คุณหมู่ ผมรับไว้ไม่ได้ครับ คุณเฉิงตั้งใจให้ผมได้งานนี้ ผมซาบซึ้งใจเขามากครับ”
หลี่เทารู้สึกขอบคุณเฉิงจิงเป่ยจากใจจริง ก่อนหน้านี้ตอนขับรถ เขาถูกหญิงชราคนหนึ่งแกล้งล้มใส่ ครอบครัวของเขาก็มีฐานะไม่ดี ภรรยาหนีไปกับคนอื่น ยังมีลูกสาวป่วยอีกคน
หญิงชราคนนั้นเรียกเงินจากเขาถึงหนึ่งล้านหยวน จุดเกิดเหตุไม่มีกล้องวงจรปิด ส่วนกล้องบันทึกภาพในรถของเขาก็ดันเสียพอดี ตำรวจจึงตัดสินไม่ได้ว่าหญิงชราคนนั้นจงใจแกล้งล้มหรือไม่ ได้แต่ให้ทั้งสองฝ่ายไปไกล่เกลี่ยกันเอง
ถ้าเลขาธิการเฉิงไม่ได้บังเอิญผ่านไปและเป็นพยานให้ เขาคงเตรียมใจจะตายไปพร้อมกับหญิงชราคนนั้นแล้ว อย่างไรเสียชีวิตของเขาก็แทบไม่มีอะไรเหลือให้เสีย
หลังจากนั้น เลขาธิการเฉิงได้รู้เรื่องสถานการณ์ของครอบครัวเขา ถึงกับให้คุณผู้ช่วยหลี่ติดต่อโรงพยาบาลเฉพาะทางในเมืองหลวง เพื่อรักษาลูกสาวของเขาโดยเฉพาะ
หลี่เทาไม่รู้เลยว่าควรขอบคุณเลขาธิการเฉิงอย่างไร
ตอนนี้ในที่สุดเลขาธิการเฉิงก็มีเรื่องให้เขาช่วย เขาดีใจจนแทบไม่ทัน อีกทั้งค่าเดินทางที่เลขาธิการเฉิงให้ยังสูงกว่าราคาปกติถึงสองเท่า มีข้อแม้เพียงอย่างเดียวคือให้ส่งภรรยาของท่านไปยังเคาน์ตี้หยุนทงอย่างปลอดภัย
เพื่อไปส่งภรรยาของเลขาธิการเฉิง เขาจึงล้างรถทั้งภายในและภายนอกจนสะอาดเอี่ยมล่วงหน้า และขับรถอย่างระมัดระวัง