หลังจากร้องสรรเสริญเยินยออยู่ในใจจบ เซี่ยเจาฝานก็ก้มมองโสมต้นนั้นอีกครั้ง ทว่าไม่นาน ความตื่นเต้นบนใบหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความลังเล
ของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป
หากนางหยิบไปเพียงเล็กน้อย บางทียังพอหาเหตุผลมาอธิบายได้ แต่ถ้าโสมทั้งต้นหายไปในพริบตา หลังเซี่ยจิ่นอี๋กลับมาย่อมต้องสังเกตเห็นแน่
ถึงตอนนั้นนางควรทำอย่างไร? คงบอกไม่ได้กระมังว่าตนได้กลิ่นหอมจึงปีนมาจากห้องข้าง ๆ แล้วถือโอกาสกินโสมเข้าไปเสียเลย?
เซี่ยเจาฝานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันในที่สุด
จะกลัวอะไร? นางกับเซี่ยจิ่นอี๋เป็นศัตรูที่เข้ากันไม่ได้อยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่นางค้นพบความสามารถใหม่ของระบบ
แต้มคุณสมบัติ 2 แต้ม นี่ตั้ง 2 แต้มเชียวนะ!
พลาดโอกาสนี้ไป ไม่รู้ว่าครั้งหน้าต้องรอถึงเมื่อไร
“เอาละ!”
เซี่ยเจาฝานยื่นมือไปหยิบโสม แต่พอยกมาใกล้ปาก นางก็ชะงักไปกะทันหัน
“เดี๋ยวก่อน...”
นางมองโสมทั้งต้นในมือแล้วขมวดคิ้ว
“ของสิ่งนี้ต้องกินอย่างไร?”
ชาติก่อนนางเคยดูรายการบำรุงสุขภาพอยู่บ้าง จึงรู้ว่าโสมมักถูกหั่นเป็นแผ่นแช่น้ำหรือนำไปปรุงยา ใครที่ไหนจะกลืนเข้าไปทั้งต้นกัน?
ถ้าบำรุงมากเกินไปจนเลือดกำเดาไหลหมดตัวแล้วตายขึ้นมาจะทำอย่างไร?
แต่ในเวลานั้นเอง ระบบคล้ายจะรับรู้ถึงความสงสัยของนาง ในสายตาพลันปรากฏข้อความขึ้นอีกครั้ง
【แนะนำให้รับประทานทั้งต้น】
เซี่ยเจาฝานชะงักไป “ในที่สุดเจ้าก็ยอมสนใจข้าแล้วหรือ?”
ระบบไม่ตอบ ยังคงทำท่าเย็นชาไร้หัวใจเช่นเดิม เซี่ยเจาฝานกลอกตาใส่เต็มที่