สิ้นประโยคนั้น ภายในห้องก็พลันเงียบกริบ
เซี่ยฉงซานเห็นได้ชัดว่าไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อน สีหน้าจึงดูพิกลอยู่บ้าง
อ๋องฉินหมายตาบุตรสาวของตนหรือ?
ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ชวนให้รู้สึกขัดตา
ชื่อเสียงของอ๋องฉินพระองค์นั้นในเมืองหลวงเป็นเช่นไร ในฐานะอัครมหาเสนาบดีอย่างเขาย่อมรู้ดีที่สุด พระองค์มีวิธีการเด็ดขาดอำมหิต นิสัยเย็นชา ไม่เคยใกล้ชิดสตรี ข้างกายไม่ต้องพูดถึงพระชายาหรือพระชายารอง แม้แต่สตรีทั่วไปในจวนอ๋องก็ยังมีอยู่เพียงน้อยนิด
ภายนอกยังมีข่าวลือมาโดยตลอดว่า ในจวนอ๋องฉินไม่มีแม้แต่สาวใช้คอยปรนนิบัติยามค่ำคืน
บุรุษเช่นนี้ เหตุใดจู่ ๆ จึงใส่ใจบุตรสาวของตนขึ้นมา?
เซี่ยฉงซานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอดถามไม่ได้ว่า “เป็นเจาฝาน หรือจิ่นอี๋?”
เมื่อฮูหยินเสิ่นได้ยินคำถาม สีหน้าก็พลันซับซ้อนขึ้นมา
“น่าจะเป็นจิ่นอี๋”
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจแผ่วเบา “ที่จริงมีบางเรื่อง พอมานึกย้อนกลับไปตอนนี้ ถึงได้รู้ว่ามันชัดเจนจนปิดไม่มิดแล้ว”
สีหน้าของเซี่ยฉงซานค่อย ๆ เคร่งขรึมลง
“เช่นนั้นก็ยุ่งยากอยู่บ้างจริง ๆ”
หากอ๋องฉินหมายตาเพียงเซี่ยเจาฝาน เรื่องราวกลับไม่ซับซ้อนถึงเพียงนั้น
ถึงอย่างไรเจาฝานก็เป็นบุตรสาวของเขาเช่นกัน ทว่านางเป็นเพียงบุตรบุญธรรม ในราชสำนักมีคนไม่มากนักที่จะมองนางเป็นบุตรสาวสายตรงของจวนอัครมหาเสนาบดีอย่างแท้จริง
แต่เซี่ยจิ่นอี๋นั้นต่างออกไป
นางเป็นบุตรสาวสายตรงคนโตของตระกูลเซี่ย เป็นสายเลือดที่แท้จริงของตระกูล ทั้งยังพลัดหลงไปอยู่ในหมู่ชาวบ้านตั้งแต่ยังเล็ก กว่าจะตามหากลับมาได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย