ถึงขั้นมีคนคิดว่า ฉินหย่วนคงเพียงสงสารนาง หรือเห็นว่านางเป็นน้องสาวของศิษย์อัจฉริยะคนใหม่ จึงยอมมอบโอกาสให้นางสักครั้ง
ส่วนเรื่องที่ว่าเมื่อนางบรรลุขั้นสร้างฐานแล้วค่อยดูว่ามีปาฏิหาริย์อยู่จริงหรือไม่ ก็คงเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น
หลังจากเซี่ยเจาฝานคิดตกแล้ว นางก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
นางกลับรู้สึกว่าการเป็นเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่มีใครจับตามอง จะได้พัฒนาตัวเองเงียบ ๆ
ในสายตาคนอื่น รากวิญญาณห้าธาตุเป็นรากวิญญาณไร้ประโยชน์ ทว่าสำหรับนาง สิ่งนี้ไม่ได้สำคัญอะไรเลย
นางมีระบบอายุวัฒนะ สิ่งที่ขาดมาตลอดไม่ใช่พรสวรรค์ แต่เป็นศิลาวิญญาณกับทรัพยากรต่างหาก
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เซี่ยเจาฝานก็ลูบแหวนเก็บของของตน ดวงตาพลันแน่วแน่ขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากกราบอาจารย์แล้ว คนอื่นต่างทุ่มเทฝึกฝน นางเองก็ต้องพยายามเช่นกัน
เพียงแต่ทิศทางความพยายามของนางดูจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย
หาเงิน หาเงินให้ได้เยอะ ๆ แล้วค่อยเพิ่มแต้มคุณสมบัติ
รอให้วันใดวันหนึ่งนางทะลวงขั้นแก่นทองหรือขั้นหยวนอิงขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ แล้วค่อยดูว่าคนพวกนี้ยังจะคิดว่ารากวิญญาณห้าธาตุของนางไร้ค่าหรือไม่
……
เขตศิษย์สายนอกของสำนักชิงเสวียน
เซี่ยเจาฝานนั่งเท้าคางอยู่ในกระท่อมไม้หลังเล็ก กำลังครุ่นคิดอย่างจริงจังว่าควรทำอย่างไรจึงจะเข้าไปในหอตันได้ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก
นางรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
นางเพิ่งมาถึงสำนักชิงเสวียนได้ไม่กี่วัน ปกตินอกจากพ่อบ้านเฉินแล้ว แทบไม่ได้ข้องเกี่ยวกับศิษย์สายนอกคนอื่นเลย เวลานี้จะมีใครมาหานางกัน?