ดูฮ่องเต้บ้านเขาสิ ทองคำเงินคำกองเป็นภูเขาถูกขนเข้าเก็บในคลังหลวงไม่ขาด คนเรานี่ช่างแตกต่างกัน บางครั้งความต่างระหว่างคนกับคนยังมากกว่าความต่างระหว่างคนกับสุนัขเสียอีก
“ลัทธิศักดินาชั่วร้าย!”
เซี่ยเจาฝานกัดฟันด่าคำหนึ่ง
“ฮ่องเต้เฒ่าชั่วร้าย!”
ยิ่งมองนางก็ยิ่งอิจฉา
“ภูเขาทองภูเขาเงินชั่วร้าย!”
ปากก็ด่าไปเช่นนั้น แต่ร่างกายกลับซื่อตรงยิ่งนัก
เซี่ยเจาฝานย่อตัวลงข้างกองอัญมณีกองหนึ่งอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มค้นหาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
อัญมณีเหล่านี้แม้จะดูงดงาม แต่ไม่ได้มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียร นางจึงคร้านจะพกติดตัว
ทว่าหลังจากค้นอยู่นาน ในที่สุดนางก็พบก้อนหินที่ดูพิเศษอยู่บ้าง 18 ก้อน ท่ามกลางกองอัญมณี
ภายนอกก้อนหินเหล่านี้ไม่ได้หรูหราเป็นพิเศษ แต่กลับแผ่คลื่นพลังวิญญาณจาง ๆ ออกมาอย่างเลือนราง
ดวงตาของเซี่ยเจาฝานพลันสว่างวาบ
ศิลาวิญญาณ!
ศิลาวิญญาณชั้นต่ำ 18 ก้อนเต็ม ๆ
สำหรับคนทั่วไป พวกเขาไม่อาจสัมผัสพลังวิญญาณภายในศิลาวิญญาณได้ นับประสาอะไรกับการดูดซับและนำมาใช้
ในสายตาของพวกเขา สิ่งนี้ก็เป็นเพียงอัญมณีประหลาดที่มีสีสันงดงาม เนื้อแข็ง แต่กลับเจียระไนได้ยากเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้มันจึงถูกปะปนอยู่ในกองอัญมณีธรรมดา ไม่มีใครเห็นเป็นเรื่องสำคัญ
เซี่ยเจาฝานกลับไม่เกรงใจ เก็บศิลาวิญญาณทั้ง 18 ก้อนลงแหวนเก็บของ คราวนี้อารมณ์ของนางจึงดีขึ้นมาบ้าง
แม้จะมีศิลาวิญญาณชั้นต่ำเพียง 18 ก้อน มูลค่าห่างไกลจากศิลาวิญญาณที่นางได้มาจากแหวนเก็บของของไป๋หลีก่อนหน้านี้ แต่ก็ยังพอชดเชยกลับมาได้บ้าง