เซี่ยเจาฝานเริ่มวางแผนในใจแล้ว เมื่อมีระบบคอยช่วยเหลือ นางย่อมเลือกเส้นทางที่แตกต่างจากผู้บำเพ็ญทั่วไปได้อย่างสิ้นเชิง
แต่สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ คือการขนของที่นำออกไปได้ตรงหน้าทั้งหมดไปเสียก่อน
นางกวาดคลังยาเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว แม้แต่วัตถุดิบบางอย่างที่ดูเหมือนมีอายุไม่มากนัก แต่เห็นได้ชัดว่ามีประโยชน์พิเศษ ก็ยังไม่ปล่อยให้หลุดมือ
อย่างไรเสีย แหวนเก็บของก็กว้างขวางนัก เก็บกลับไปแล้วค่อยศึกษาอย่างละเอียดทีหลังได้
หลังจากกวาดคลังยาเสร็จ เซี่ยเจาฝานก็เดินสำรวจคลังด้านในต่อ ไม่นานก็มาถึงมุมหนึ่ง
ที่นี่เงียบเหงากว่าคลังอื่นอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีทั้งทองเงินเครื่องประดับและสมุนไพรล้ำค่า แม้แต่การจัดหมวดหมู่สิ่งของก็ยังดูตามใจอยู่บ้าง
ภายในกองสุมไปด้วยของประหลาดนานาชนิด มีทั้งหยก งานแกะสลักไม้ เครื่องใช้รูปร่างแปลกตา และสิ่งของบางอย่างที่เห็นได้ชัดว่ามีกลิ่นอายต่างแดน
มองแวบเดียวก็ชวนให้นึกถึงกองขยะหลวง
เดิมทีเซี่ยเจาฝานไม่ได้คาดหวังอะไรนัก ทว่าในจังหวะที่กำลังจะหมุนตัวจากไป แสงสีม่วงวูบหนึ่งซึ่งผิดแผกจากปกติก็พลันปรากฏขึ้นในสายตา
ฝีเท้าของนางหยุดชะงักทันที
“เอ๊ะ?”
ดวงตาของเซี่ยเจาฝานพลันสว่างวาบ
สีม่วง!
นับตั้งแต่ระบบยกระดับขึ้น นางก็เห็นคำใบ้สีต่าง ๆ มามากแล้ว ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่พบแสงสีม่วงลึกลับในคลังสมบัติของโลกสามัญ
มันหมายความว่าอย่างไร นางรู้ดีอยู่แก่ใจ
สมบัติล้ำค่า!
เซี่ยเจาฝานพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที รีบนั่งยอง ๆ แล้วค้นหาท่ามกลางกองของเหล่านั้น