ตี 4 โรงแรมผิงอัน ลานจอดรถใต้ดิน
ซูหานหาห้องเก็บของที่ไม่มีคนอยู่ได้ห้องหนึ่ง แล้วผลักประตูเข้าไป
ด้านในเต็มไปด้วยอุปกรณ์ทำความสะอาดเก่าหลากหลายชนิด ฝุ่นจับหนา
แต่โชคดีที่ห้องกว้างพอ ทั้งยังลับตาคน
“ที่นี่แหละ”
ซูหานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เขาต้องบำเพ็ญเพียร แต่การฝึกพลังปราณโลหิตก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตเกินไป กลัวว่าจะสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็น
จึงหาที่ที่ไม่มีคนอยู่เสียเลย
ปิดประตู แล้วกวาดพื้นที่ว่างในห้องเก็บของ
จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ
ก่อนหน้านี้หลังทะลวงขั้นควันศึกได้ ร่างกายของเขายังไม่แข็งแกร่งนัก จึงรู้สึกว่าการฝึกฝนค่อนข้างเชื่องช้า
จากที่คาดการณ์ไว้ตอนนั้น คงต้องใช้เวลาครึ่งเดือนกว่าจะฝึกขั้นควันศึกจนจบ เขาจึงหยุดฝึกไปก่อน
แต่ตอนนี้
ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง จนมีค่ามากกว่า 2,000 แต้มแล้ว
พลังปราณโลหิตทั่วร่างพลุ่งพล่านดุจแม่น้ำไหลเชี่ยว พลังที่สะสมไว้มากมายจนน่าหวาดหวั่น
เขาจึงหลับตา เริ่มฝึกฝน
ท่องเคล็ดวิชา เดินพลังปราณโลหิต
การฝึกขั้นควันศึกนั้น หลัก ๆ คือการควบแน่นโอสถโลหิต
เมื่อเริ่มฝึก
ซูหานรู้สึกราวกับภายในร่างกำลังพลิกปั่นป่วน
พลังปราณโลหิตในร่างเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นกำไว้ ไหลไปตามเส้นลมปราณ ก่อนทะลักเข้าสู่ตันเถียนอย่างบ้าคลั่งและถูกบีบอัด
หนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ…
ไม่นานนัก
“หึ่ง!”
ตรงบริเวณตันเถียน
โอสถโลหิตสีแดงคล้ำขนาดเท่าถั่วเขียวเม็ดหนึ่ง
ก่อตัวเป็นรูปร่างสมบูรณ์ภายใต้การหล่อเลี้ยงจากโลหิตนับไม่ถ้วน
“สำเร็จแล้ว”
ซูหานยินดีอยู่ในใจ แต่ไม่ได้หยุดมือ