ยามรุ่งอรุณ
ตำหนักเสวียนเต๋อแห่งตำหนักตะวันออก
แสงตะวันลอดผ่านบานหน้าต่าง ตกกระทบบนพื้นอิฐทอง หลี่เฉิงเฉียนลืมตาขึ้น
[ติ๊ง!]
[จำนวนครั้งในการสุ่มรางวัลของวันนี้ได้รับการฟื้นฟูแล้ว]
[ต้องการสุ่มรางวัลหรือไม่?]
“สุ่มรางวัล”
หลี่เฉิงเฉียนท่องในใจ
[สุ่มรางวัลสำเร็จ]
[ได้รับความสามารถ: วิชาเปิดม่านสวรรค์กลวง]
[คำอธิบายความสามารถ: ผู้เป็นเจ้าของระบบรวบรวมพลังจิต ใช้สิ่งของชิ้นหนึ่งเป็นจุดยึด เพื่อเปิดพื้นที่ขึ้นภายในวัตถุนั้น เมื่อเปิดพื้นที่แล้ว สามารถปล่อยเลือดจารึกเจ้าของได้ หลังจารึกเจ้าของแล้ว ผู้อื่นจะนำสิ่งของออกไปไม่ได้ เพียงคิดในใจก็สามารถเก็บและนำสิ่งของออกมาได้ สิ่งของที่เก็บไว้จะคงความสดใหม่ตลอดเวลา]
[เงื่อนไขจำกัด: ขณะนี้ผู้เป็นเจ้าของระบบสามารถเปิดพื้นที่ได้หนึ่งลูกบาศก์เมตร พลังจิตเพิ่มขึ้นทุกสิบหน่วย จะขยายพื้นที่ได้อีกหนึ่งลูกบาศก์เมตร การสร้างพื้นที่หนึ่งแห่งต้องใช้พลังจิตหนึ่งหน่วย และจะฟื้นฟูในวันถัดไป ภายในพื้นที่ไม่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้]
หลี่เฉิงเฉียนมองตัวอักษรบนหน้าต่างระบบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
สมบัติมิติ
สิ่งนี้มีคุณค่าทางยุทธศาสตร์ที่พลิกโฉมได้ทั้งด้านการลำเลียงเสบียง การยกทัพออกรบ และการส่งข่าวลับ
“หวังเต๋อ” หลี่เฉิงเฉียนเอ่ยขึ้น
ประตูตำหนักเปิดออก หวังเต๋อก้มตัวเดินเข้ามา ก่อนหยุดยืนห่างจากแท่นบรรทมสามก้าว
“ไปที่คลัง หากำไลหยกชั้นดีมาสักหลายวง”
หวังเต๋อรับคำสั่งแล้วถอยออกไป
ไม่นานนัก หวังเต๋อก็ประคองถาดกลับเข้ามาด้วยสองมือ
บนถาดวางกำไลหยกเหอเถียนเนื้อใสแวววาวอยู่ห้าวง
หลี่เฉิงเฉียนหยิบกำไลหยกขึ้นมาวงหนึ่ง
รวบรวมพลังจิต
พลังจิตหนึ่งหน่วยถูกดึงออกไปในพริบตา
บนผิวกำไลหยกมีแสงสีเงินหม่นวาบผ่าน แล้วกลับคืนสู่สภาพเดิมทันที
หลี่เฉิงเฉียนสวมกำไลหยกลงบนข้อมือ จากนั้นมองถ้วยชากระเบื้องขาวบนโต๊ะเตี้ย
เพียงคิดในใจ
ถ้วยชาบนโต๊ะก็หายวับไปกลางอากาศ