ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความโกรธจนแทบถลน
พวกเขาได้แต่มองราชันยุทธ์คนหนึ่งสิ้นชีพลงตรงหน้า แต่แม้แต่ศพก็ยังเก็บกลับมาไม่ได้
เพราะมนุษย์แสงเงาสามร้อยตนล้อมพวกเขาไว้หมดแล้ว ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ซ้าย ขวา บนฟ้าและใต้ดิน ล้วนเต็มไปด้วยร่างของพวกเธอ!
ตอนนี้พวกเขาควรห่วงความปลอดภัยของตัวเองก่อน จะมีเวลาที่ไหนไปห่วงคนอื่น
เย่เฉินซึ่งลอยอยู่ตรงกลางขบวนทอดสายตาผ่านผืนน้ำ มองร่างที่ค่อย ๆ จมลงสู่ท้องทะเล แล้วอดรู้สึกเศร้าขึ้นมาไม่ได้
เขายังจำได้ว่า ก่อนออกเดินทาง ชายคนนั้นเคยอวดหลานชายแรกเกิดให้ทุกคนฟัง บอกว่าเหลนของเขาเพิ่งเกิดก็ถูกตรวจพบว่ามีรากฐานร่างกายยอดเยี่ยม เป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์เหนือใคร
เขายังพูดด้วยว่า หลังเสร็จสิ้นภารกิจครั้งนี้ก็จะกลับบ้านเกิดไปใช้ชีวิตอย่างสงบสักสองสามปี อยู่เป็นเพื่อนหลานชายจนโต และมีความสุขกับชีวิตครอบครัว
ใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาทั่วไป
น่าเสียดายก็ตรงที่...
เขาคงไม่มีวันได้เห็นหลานชายอีกแล้ว
ภรรยาและลูกชายของเขาก็จะพลอยมีสถานะตกต่ำลงเพราะการตายของเขา
ตระกูลทั้งหมดคงค่อย ๆ เลือนหายไปจากกลุ่มตระกูลชั้นหนึ่ง
ถ้าประเทศไม่มีนโยบายคุ้มครองครอบครัวของวีรชน คนที่เคยบาดหมางกับเขาแค่ลงมือสักสองสามครั้ง ก็ทำให้ครอบครัวของเขาอยู่ไม่เป็นสุขได้แล้ว