ในเวลาเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
ห่างจากซากปรักหักพังอ่าวตงไท่ไปทางตะวันออก 300 กิโลเมตร
เงาร่าง 33 สายพุ่งทะยานเข้ามา ทุกคนล้วนอยู่ในขั้นราชันยุทธ์
ดูจากเครื่องแต่งกายแล้ว พวกเขาทั้งหมดเป็นยอดฝีมือสังกัดพันธมิตรชาติตะวันตก
ผู้นำคือหญิงสาวที่ตรงตามรสนิยมความงามแบบตะวันตกอย่างเป๊ะ
ผมสีทอง ตาสีฟ้า ขายาว ผิวขาวทั่วร่าง สวมเกราะสีทองที่มีลวดลายประหลาดปกคลุมอยู่
เธอเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มด้วย พลังอยู่ที่ขั้นราชันยุทธ์เก้าชั้นสูงสุด!
“เร็วเข้า!”
เธอตะโกนเสียงเข้ม ก่อนเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง
ทิ้งเหล่าราชันยุทธ์ที่ตามหลังมาให้ห่างออกไปเรื่อย ๆ
ครู่เดียว
เธอก็มาถึงเหนือซากปรักหักพังอ่าวตงไท่ แล้วพุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล
เงาร่างอีก 32 สายตามเข้าไปติด ๆ
เมื่อเห็นซากปรักหักพังที่ว่างเปล่า สีหน้าของทุกคนก็เขียวคล้ำราวกับกินแมลงวันเข้าไป
“หอคอยหายไปไหนแล้ว!”
“แล้วตำหนักนี่อีก! ม่านพลังหายไปแล้ว มีคนเปิดมันไปหรือเปล่า?”
“คนอื่นล่ะ? ราชันยุทธ์ของประเทศเราอยู่ไหน!”
“ข้างล่างยังมีคนอยู่ ไปจับขึ้นมา!”
ไม่นาน ปรมาจารย์ผู้หนึ่งที่กำลังงุนงงก็ถูกหิ้วขึ้นมาต่อหน้าหญิงสาว ราวกับลูกไก่ตัวหนึ่ง
พอเห็นราชันยุทธ์มากมายขนาดนี้ ชายคนนั้นก็กลัวจนฉี่ราดทันที
“ท่านเฟลอร์ ทำไม...ทำไมถึงมาที่นี่ครับ?!”
หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าเฟลอร์มีสีหน้าเย็นชา ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ฉันถามว่า คนอื่นไปไหน ราชันยุทธ์คนอื่นล่ะ! ท่านเบเรนส์อยู่ไหน!”
“นี่...เอ่อ...ผมไม่ทราบครับ ผมขุดสำรวจซากปรักหักพังใต้ดินมาตลอด ไม่เคยขึ้นมาเลยครับ”
“ที่นี่เคยเกิดการต่อสู้ขึ้นหรือเปล่า?”
“ท่านเฟลอร์ ซากปรักหักพังใต้ดินมีม่านพลังคุ้มกันอยู่ แม้จะเปิดทางเข้าออกชั่วคราวได้ แต่มันก็ปิดลงได้ตลอดเวลา ทำให้แยกขาดจากโลกภายนอก พลังงานทุกชนิดส่งผ่านเข้าไปไม่ได้ ผมเลย...ไม่รู้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นครับ...”