ไม่มีใครในที่นั้นคิดเลยว่าผู้หญิงสวยขนาดนั้นจะมีพลังต่อสู้สูงขนาดนี้ ปากของเธอเหมือนชุบยาพิษมาอย่างไรอย่างนั้น
เห็นบรรยากาศเริ่มตึงเครียด ประธานแก๊งก็เอ่ยขึ้นอย่างคนกลางที่คอยไกล่เกลี่ย “เอาละ ๆ ยังไงพวกเราก็เคยอยู่แก๊งเดียวกันมาก่อน ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องบานปลายขนาดนั้น”
เขามองหญิงสาวที่เพิ่งด่าคนจนแก้มแดงระเรื่อ ยิ่งดูยิ่งมีเสน่ห์ แล้วพูดอย่างใจกว้างว่า “ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน เธอกลับเข้าแก๊งได้แล้ว”
บางครั้งการสื่อสารระหว่างคนด้วยกันยังยากกว่าระหว่างคนกับหมาเสียอีก เขาเข้าใจหรือเปล่าว่าแก๊งของเขาไม่ใช่สถานที่ที่ใคร ๆ ต่างก็อยากเข้ากันนักหนา
เข้าไปแล้วจะได้เป็นเซียนหรือไง?
หลี่ม่านสูดหายใจลึก “นายทำความเข้าใจเรื่องหนึ่งให้ชัด ตอนแรกที่ฉันเข้าแก๊งได้ ก็เพราะนายเอาของมาล่อฉัน ฉันถึงยอมเข้าไป พอฉันออกมา ก็เป็นนายที่เตะฉันออกแท้ ๆ กว่าจะออกมาได้ตั้งยากเย็น ตอนนี้ยังอยากให้ฉันกลับเข้าไปอีก นายเป็นบ้าหรือไง!”
ถึงเธอจะเป็นคนไม่ค่อยชอบเข้าสังคมก็จริง แต่พอเจอคนหน้าด้านไร้ยางอาย ด่าไปด่ามาก็เลือดขึ้นหน้า จนไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว
ดูเหมือนประธานแก๊งจะไม่คิดว่าเธอจะด่าเขาด้วย สีหน้าจึงดูไม่สู้ดี “เธอ...”
หลี่ม่านไม่กลัวแม้แต่น้อย อย่าคิดว่ามีคนเยอะแล้วจะรังแกเธอได้ ถ้ากล้าลงมือ เธอจะแจ้งตำรวจทันที
ก่อนที่คนพวกนั้นจะทันได้ทำอะไร รปภ. ร่างใหญ่สองคนก็เดินเข้ามา “นี่ พวกคุณทำอะไรกันอยู่ตรงนี้? รังแกผู้หญิงหรือไง?”