อาการวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากกัน เขารู้มาตลอดว่าทั้งสามคนต่างก็มีอาการนี้
ในบรรดาพวกเขา หลี่ม่านมีอาการเบาที่สุด เธอปรับสภาพจิตใจของตัวเองได้ดีมาก จนแทบดูไม่ออกจากภายนอก
เขาเคยคิดมาตลอดว่าฉินเฉินเลี่ยงมีอาการหนักที่สุด
ฉินเฉินหมิงมองฉินเฉินเลี่ยงที่นั่งยอง ๆ อยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ บนใบหน้ามีความตื่นเต้นกับกระวนกระวายที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว ความตื่นเต้นเพิ่งเกิดขึ้นตอนเริ่มวิดีโอคอล ส่วนความกระวนกระวายนั้นเริ่มมาตั้งแต่กลับจากสนามบินแล้ว
เขานั่งนิ่งไม่ได้ พอนั่งลงได้ไม่กี่วินาทีก็อดลุกขึ้นเดินไปเดินมาไม่ได้
ท่าที่เขาโน้มตัวพิงโต๊ะคอมพิวเตอร์อยู่ไม่เพียงไม่ทำให้รู้สึกเหนื่อย แต่ยังช่วยบรรเทาอาการคันยุบยิบที่แขนขาและหัวใจได้ด้วย
ราวกับมีมดไต่ไปมา
อาการวิตกกังวลจากการพลัดพรากแบบนี้ยังไม่ถือว่ารุนแรงนัก เพราะช่วงที่อาการหนักที่สุดอาจทำให้เกิดพฤติกรรมทำร้ายตัวเองได้ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกสองวันเขาคงร้องไห้
นั่นก็เป็นวิธีหนึ่งที่เขาใช้ระบายความกดดัน
ในสายตาของฉินเฉินหมิง เรื่องนี้ก็ถือว่ารุนแรงพอแล้ว บางครั้งเขาเองก็รู้สึกหดหู่และโดดเดี่ยวเพราะอาการวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากกัน แต่ไม่เคยเป็นเหมือนตอนนี้ ที่หมดความสนใจในทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่หนังสือที่ปกติชอบอ่านก็ยังอ่านไม่รู้เรื่อง
และนี่เพิ่งเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
แม้จะทรมาน แต่เมื่อได้พบหน้าอีกฝ่าย อารมณ์เช่นนี้จะเปลี่ยนเป็นความสุขที่รุนแรงยิ่งกว่าที่เคย จนทำให้คนเสพติดได้ง่าย
เขาเข้าใจเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ไม่ได้คิดจะเปลี่ยนแปลง เพราะนี่เป็นส่วนหนึ่งที่มีเพียงพวกเขาสามคน และไม่อาจแยกออกจากกันได้