ผู้ที่ยืนอยู่ท่ามกลางผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพกลุ่มนี้ ก็คืออาจารย์ของเยี่ยเยี่ยนจิน ผู้เคยแปลงกายเป็นมือยักษ์และคิดสังหารไป๋อิงก่อนหน้านี้
ไป๋อิงสังหารศิษย์ที่เขาภาคภูมิใจที่สุด เขาจึงแค้นนางเข้ากระดูกดำ
หากไม่ใช่เพราะถูกกฎเกณฑ์ในงานชุมนุมยอดอัจฉริยะร้อยปีพันธนาการไว้ ตอนนั้นเขาคงสังหารนางไปแล้ว
ยามนี้ ดวงตาคู่นั้นของเขาเต็มไปด้วยไอสังหารอันดุดัน จับจ้องไป๋อิงเขม็งราวกับหมาป่าร้ายจ้องเหยื่อ
ในใจเขา ไป๋อิงไม่ใช่ชีวิตที่มีลมหายใจอีกต่อไป หากเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณเย็นเยียบที่รอให้เขาเก็บเกี่ยวเท่านั้น ไอพลังรอบกายเขาปั่นป่วนคลุ้มคลั่งเพราะจิตสังหารเข้มข้น ราวกับอีกชั่วขณะจะก่อเกิดพายุโลหิต ลบไป๋อิงออกจากโลกนี้จนสิ้น
ส่วนผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพคนอื่น ๆ รอบข้าง ต่างจ้องไปยังหญ้าวิญญาณในมือไป๋อิงเป็นตาเดียว
หญ้าวิญญาณต้นนั้นเปล่งประกายอ่อนโยน แสงวิญญาณเข้มข้นประหนึ่งหมอกหนาทึบที่จับต้องได้ วนเวียนอยู่รอบต้นเป็นสาย แม้อยู่ห่างไกล ทุกคนก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายวิญญาณอันยิ่งใหญ่ซึ่งเอ่อล้นแทบระเบิดออกมา
เมื่อเห็นหญ้าวิญญาณต้นนี้ ใบหน้าของผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพเหล่านั้นก็เผยความโลภอย่างไม่ปิดบังโดยไม่รู้ตัว
พวกเขาบำเพ็ญเซียนมาหลายปี แต่ไม่เคยพบเห็นหญ้าวิญญาณที่อัดแน่นด้วยพลังวิญญาณและประหนึ่งบรรจุการสร้างสรรค์อันไร้ขอบเขตเช่นนี้มาก่อน