ศิษย์สายนอกคนนั้นซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ด้วยความระมัดระวัง ก่อนใช้กระจกเฉียนคุนถ่ายทอดภาพไป๋อิงกำลังจะรักษาอู๋หานซงออกไป
ชั่วขณะนั้น ทุกคนที่ได้เห็นภาพต่างพากันพูดถึงเรื่องนี้
คำพูดของพวกเขาร้ายกาจเพียงใดก็กล่าวได้ว่าร้ายกาจถึงเพียงนั้น พวกเขาบอกว่าไป๋อิงรักษาโรคไม่เป็น ยังมอบความหวังให้คนอื่น แล้วก็รักษาส่งเดช
ยังกล่าวหาว่านางทำทุกวิถีทางเพื่อชื่อเสียงของตนเอง
บางคนถึงกับด่าอู๋หานซงไปด้วย
พวกเขาบอกว่าหากเขาอยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ ก็สู้คุกเข่าขอโทษเจินเหรินมู่เสียยังดีกว่า ไม่แน่ว่าเจินเหรินมู่อาจใจดีรักษาให้ก็ได้ การที่เขาร้อนใจจนหาหมอไม่เลือกแล้วไปหาไป๋อิง ก็เท่ากับหมดหวังที่จะรอดชีวิตแล้ว
ขณะนี้ผู้คนมากมายกำลังมุ่งหน้าไปยังสำนักหลิงเซียว พวกเขาอยากเห็นว่าไป๋อิงจะรักษาอาการป่วยเช่นนี้อย่างไร
เพียงเวลาไม่นาน รอบสำนักหลิงเซียวก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คนหลายชั้น
คนเหล่านี้คิดว่าคนของสำนักหลิงเซียวคงไม่ยอมให้พวกตนเห็นขั้นตอนที่ไป๋อิงรักษาอู๋หานซง และจะไล่พวกเขาออกไป ใครจะคิดว่าสำนักหลิงเซียวกลับเปิดประตูใหญ่ต้อนรับ ให้เข้าออกได้ตามใจ
เซวียนหยวนเฉินถึงกับประกาศว่า “พวกเจ้าอยากดูก็จงดูให้เต็มตา ว่าไป๋อิงจะรักษาอู๋หานซงจนตายหรือไม่!”
ตอนนี้อู๋หานซงป่วยหนักจนแทบสิ้นใจ ร่างกายไร้เรี่ยวแรง แม้แต่ยืนก็แทบไม่ไหวแล้ว
ไป๋อิงยกเก้าอี้มาให้เขานั่ง จากนั้นก็นำของวิเศษโซ่ตรวนที่นางหลอมขึ้นให้ผู้อาวุโสสี่ก่อนหน้านี้ออกมา