ใบหน้าของฉู่อู๋เฉินบิดเบี้ยวขึ้นทันที เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน
กระบี่เมื่อครู่ดูผิวเผินคล้ายฟันออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าแท้จริงเขาทุ่มพลังทั้งหมดลงไป อานุภาพยังเหนือกว่าตอนเอาชนะเซียวอวิ๋นหลานถึงสามส่วน แต่เด็กสาวที่ดูบอบบางตรงหน้ากลับรับกระบวนท่านี้ไว้ได้ โดยไม่แม้แต่จะขยับเท้าสักก้าว!
“เป็นไปไม่ได้...” เขาเค้นเสียงคำรามแหบพร่าออกมาจากลำคอ มือที่กำกระบี่มารสั่นระริก
ไป๋อิงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสงบนิ่งดุจสายน้ำคู่นั้นยามนี้เปล่งประกายสีทองจาง ๆ นางเอ่ยเสียงเบา
“ผู้บำเพ็ญฉู่ นี่คือฝีมือของท่านหรือ?”
สีหน้าของฉู่อู๋เฉินพลันมืดครึ้มลง
เขากระชากกระบี่ยาวกลับมาอย่างแรง ไอมารรอบกายพุ่งทะยานขึ้น “รนหาที่ตาย!”
ครานี้ วิญญาณแค้นบนกระบี่มารของเขากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เสียงดังกว่าเมื่อครู่เสียอีก พลังที่เขาใช้เกินขีดจำกัดที่ร่างกายจะรับไหวแล้ว
ปราณกระบี่สีเลือดยาวหลายสิบจั้งรวมตัวขึ้นบนคมกระบี่ ก่อนพุ่งฟันไปทางไป๋อิงด้วยอานุภาพทำลายฟ้าดิน!
ฉับพลันนั้น แสงเลือดในดวงตาของฉู่อู๋เฉินพลันเจิดจ้าขึ้น
เขากระชากกระบี่ยาวกลับมาอย่างแรงอีกครั้ง ไอมารรอบกายปะทุออกมาราวภูเขาไฟระเบิด เปลวเพลิงมารสีดำสนิทแผ่ย้อมท้องฟ้าครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีหมึก วิญญาณแค้นบนกระบี่มารส่งเสียงโหยหวนอย่างน่าเวทนา ตัวกระบี่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ถึงกับปริแตกเป็นรอยเลือดหลายสายด้วยตัวเอง
“ตายซะ!”
พร้อมเสียงตวาดก้อง ปราณกระบี่สีเลือดยาวหลายสิบจั้งก็ทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า
กระบี่นี้เกินขีดจำกัดที่ฉู่อู๋เฉินจะรับไหวแล้ว ทุกแห่งที่คมกระบี่ผ่าน มิติพลันพังทลายเป็นชั้น ๆ เผยให้เห็นรอยแยกสีดำมืดของห้วงสุญญะ