สีหน้าของนายท่านเซี่ยพลันเขียวคล้ำ เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเรื่องในครอบครัวเช่นนี้จะถูกเปิดโปงต่อหน้าท่านโหวอันติ้ง นิ้วมือพลันกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ข้อนิ้วซีดขาวเพราะออกแรงมากเกินไป
เรื่องเช่นนี้เอามาพูดส่งเดชได้หรือ?
แววตาของไป๋อิงที่มองนายท่านเซี่ยเจือแววเยาะเย้ยอยู่เล็กน้อย
นางอยากเห็นนักว่าคนตระกูลเซี่ยจะอธิบายเรื่องของนางต่อหน้าตนและต่อหน้าคนนอกอย่างไร
นายท่านเซี่ยขมวดคิ้วแน่น
ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดจะเปิดเผยชาติกำเนิดของนางกับอวี่เวยตอนเซี่ยชิงไต้กลับมา
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างบุตรสาวแท้ ๆ กับบุตรสาวบุญธรรมนั้นสำคัญยิ่งนัก
มีเพียงบุตรสาวแท้ ๆ เท่านั้นจึงจะเกี่ยวดองกับจวนโหว และนำผลประโยชน์สูงสุดมาให้เขาได้
ดังนั้นในตอนนั้น หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงตัดสินใจเรียกบุตรสาวแท้ ๆ ของตนต่อคนนอกว่าเป็นบุตรสาวบุญธรรม
ถึงอย่างไร เมื่อเทียบกับอวี่เวยที่เขาทะนุถนอมเลี้ยงดูมาอย่างดีแล้ว เซี่ยชิงไต้ก็ไม่อาจเชิดหน้าชูตาได้ เขาไม่อาจปล่อยให้เซี่ยชิงไต้ทำลายการเกี่ยวดองระหว่างตระกูลเซี่ยกับจวนโหว
ครั้นได้ยินคำซักถามของท่านโหวอันติ้งในยามนี้ สีหน้าของนายท่านเซี่ยก็เปลี่ยนไปฉับพลัน เหงื่อเย็นผุดขึ้นตรงขมับ
เขารีบก้าวเข้าไปข้างหน้า ฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย “ท่านโหวเข้าใจผิดแล้ว เด็กคนนี้ช่วงนี้ฝึกตนผิดพลาด จึงชอบพูดจาเหลวไหล...”