ในชั่วขณะนั้นเอง ภาพตรงหน้าไป๋อิงพลันสลายไป เขากลับคืนสู่โลกความเป็นจริงจากห้วงมายาเมื่อครู่แล้ว
เขาไม่รู้ แม้แต่ไป๋อิงเองก็ไม่รู้เช่นกันว่า นี่คือของขวัญที่ไป๋หนีฉางมอบให้ไป๋อิง
คนตระกูลไป๋ปฏิบัติต่อไป๋อิงเช่นนั้น นางจึงอยากให้พวกเขาเข้าไปในห้วงมายานี้ เพื่อสัมผัสให้รู้ถึงความเลวทรามของตนเอง
หลังจากไป๋อิงได้สติ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นคมกระบี่วาววับในมือของเขา ซึ่งกำลังจ่ออยู่ตรงอกของไป๋อิงพอดี
ม่านตาของเขาหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความตื่นตระหนก
“นี่... เป็นไปได้อย่างไรที่ข้าทำเรื่องนี้?”
ไป๋อิงเองก็คล้ายจะมึนงงอยู่บ้าง
เมื่อครู่ ในห้วงมายา เขายังปวดใจแทนไป๋อิงอย่างยิ่ง แต่ยามนี้ในโลกความเป็นจริง เขากลับแทงกระบี่ในมือใส่หัวใจของนาง!
ไป๋อิงหวาดผวาสุดขีด หัวใจเต้นกระหน่ำอยู่ในอก มือของเขาสั่นเทาควบคุมไม่ได้ เขาออกแรงทั้งหมดในร่าง กระชากกระบี่กลับอย่างแรง ฉับพลันนั้นตัวกระบี่แหวกอากาศ ส่งเสียงหวีดแหลมบาดหู
เขามองกระบี่วิเศษในมือ จิตใจสับสนวุ่นวายอย่างถึงที่สุด
เห็นได้ชัดว่าไป๋อิงเองก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะลงมือเช่นนี้ มือที่นางยื่นไปหาไป๋อิงยังคงค้างอยู่ในท่าที่ยื่นไปข้างหน้า
ขณะเดียวกัน ประมุขสำนักซิงเย่าพุ่งทะยานเข้ามาราวสายฟ้าสีดำ
ไป๋ตี๋มีความสำคัญต่อสำนักซิงเย่าอย่างยิ่ง
เพื่อรับศิษย์ผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นเช่นนี้เข้าสำนัก สำนักซิงเย่าทุ่มเทแรงกายแรงใจและทรัพยากรมหาศาล
จะปล่อยให้รากวิญญาณในกายไป๋ตี๋ถูกไป๋อิงทำลายได้อย่างไร?
ร่างประมุขสำนักพาดผ่านอากาศ ทิ้งไว้เพียงเงาพร่า พลังวิญญาณรอบกายโหมซัดดุจคลื่นคลั่ง ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กำลังหมอบรอจังหวะ เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะปกป้องไป๋ตี๋ให้ได้