ตราประทับที่ไป๋อิงนำออกมานั้น คือ ตราประทับคงถงที่นางได้รับมาจากผู้บำเพ็ญมังกรแท้ก่อนหน้านี้
แม้จะเป็นศาสตราเซียนเช่นเดียวกัน แต่ระดับของตราประทับคงถงสูงกว่าตราประทับอัญเชิญอัสนีอย่างลิบลับ
ยิ่งผู้บำเพ็ญมังกรแท้ทุ่มเทแรงกายแรงใจนับไม่ถ้วน หล่อหลอมมันอย่างพิถีพิถันผ่านกาลเวลาอันยาวนาน ตราประทับคงถงในยามนี้จึงหลุดพ้นจากขอบเขตของศาสตราเซียนทั่วไปไปนานแล้ว ภายในแฝงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะประเมินได้
ไป๋อิงขยับนิ้วเพียงเล็กน้อย ตราประทับคงถงซึ่งเดิมมีขนาดเล็กกะทัดรัดก็พลันเปล่งประกายเจิดจ้านับหมื่นสาย ก่อนขยายใหญ่ขึ้นตามสายลม
เพียงชั่วพริบตา มันก็กลายเป็นขุนเขามหึมาตระหง่าน สูงใหญ่โอ่อ่า ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
พลังอำนาจที่แผ่ออกมาหนักแน่นและกร้าวแกร่ง ประหนึ่งเทพมารบรรพกาลจุติลงมา กดทับจนกระทั่งอากาศรอบด้านส่งเสียงครวญคราง “หึ่ง ๆ”
ทุกคนในที่นั้นรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก ราวกับมีภูเขาล่องหนลูกหนึ่งกดทับหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก
พลังอำนาจอันน่าพรั่นพรึงทำให้แววตาของผู้คนในที่นั้นเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เมื่อไป๋อิงขยับความคิด ตราประทับคงถงที่ลอยอยู่กลางอากาศก็พุ่งเข้าใส่ประมุขสำนักซิงเย่าราวกับกระสุนปืนใหญ่ ทะยานไปพร้อมอานุภาพไร้ขอบเขต
ความเร็วของมันรวดเร็วประหนึ่งดาวตกไล่จันทร์ ทุกแห่งที่ผ่าน มิติพลันบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น