บนใบหน้าของหวังชิวฉือยังคงประดับด้วยรอยยิ้มตื่นเต้น เขาพูดจ้อไม่หยุด
ทว่าในขณะนั้น สีหน้าของทุกคนในที่เกิดเหตุกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองแดง จับจ้องแผ่นหลังของหวังชิวฉือเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เพราะพวกเขาเห็นว่ามังกรยักษ์ซึ่งมีกระบี่จำนวนมากปักอยู่ทั่วร่าง พลันระเบิดพลังอันมหาศาลออกมาในชั่วพริบตา พลังนั้นดุจคลื่นทะเลซัดโหม กระบี่ทั้งหมดที่ปักลึกอยู่ในร่างมันพลันถูกสะเทือนกระเด็นออกมา
กระบี่เหล่านั้นพุ่งออกจากร่างแล้วหมุนคว้างกลางอากาศ แสงเย็นเยียบวาดผ่านเป็นริ้ว ๆ ดุจอาวุธลับปลิดชีพ ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่คนที่คิดสังหารมันก่อนหน้านี้ คนเหล่านั้นยังจมอยู่ในความยินดีชั่วครู่จาก “ชัยชนะ” ที่หวังชิวฉือกล่าวอ้าง จึงไม่มีเวลาตอบสนองแม้แต่น้อย
เสียงทึบดัง “ฉึก” “ฉึก” กระบี่ไร้ปรานีแทงทะลุร่างพวกเขา โลหิตสีแดงฉานพุ่งทะลักจากบาดแผล วาดเป็นสายเลือดกลางอากาศ ภาพเบื้องหน้าช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก
บนใบหน้าของคนเหล่านั้นยังมีแววตื่นตะลึงและหวาดกลัว ทว่าร่างกายกลับไร้ชีวิต พวกเขาร่วงจากฟ้าลงมาทีละคนราวกับว่าวที่สายขาด
ส่วนมังกรตัวนั้นกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!
มังกรยักษ์ชูร่างมหึมาขึ้นสูงตระหง่านกลางอากาศ ประหนึ่งยอดเขาสูงเสียดฟ้า มันอ้าปากกว้าง เผยเขี้ยวคม ก่อนคำรามกึกก้องสะเทือนโสต เสียงคำรามราวกับทะลวงผ่านทุกสิ่ง จนหูของทุกคนอื้ออึง