บทที่ 369 นางไม่เคยพบคนโง่เขลาเช่นนี้มาก่อน
กล่าวจบ หวังชิวฉือก็เผยสีหน้าภาคภูมิใจ ก่อนยื่นมือชักกระบี่ล้ำค่าที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาอย่างรวดเร็ว เขาเหลือบมองไป๋อิงด้วยหางตา แล้วตะโกนเสียงดังว่า “วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นกับตา ว่าการสังหารมังกรเจียวเป็นเรื่องง่ายดายเพียงใด!”
ผู้ติดตามหลายคนที่อยู่ข้างกายเขาล้วนช่ำชองการประจบสอพลอเป็นทุนเดิม ครั้นถึงยามนี้ก็พากันขานรับทันที หนึ่งในนั้นตะเบ็งเสียงว่า “พี่ฉือ แสดงฝีมือให้เต็มที่ ให้สตรีผู้นี้เห็นเสียว่าฆ่ามังกรเจียวง่ายยิ่งกว่าบี้มดเสียอีก! พอพวกเราออกไปได้ จะต้องเปิดโปงกลลวงของผู้บำเพ็ญแซ่ไป๋ผู้นี้ให้ทุกคนเห็นธาตุแท้ของนาง!”
เมื่อนึกถึงอาจารย์ผู้มีคุณธรรมและชื่อเสียงสูงส่งมาโดยตลอดของตน ซึ่งกลับถูก “กลลวง” ของไป๋อิงหลอกจนในที่สาธารณะยังแสดงท่าทีเคารพนอบน้อม ค้อมกายให้แก่นาง หวังชิวฉือก็ชิงชังไป๋อิงจนถึงขีดสุด เขาเชิดหน้าขึ้น ในใจปรารถนาเหลือเกินที่จะพุ่งออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ แล้วกระชากหน้ากากจอมปลอมของนางให้ขาดสะบั้น ทำให้นางต้องอับอายขายหน้า
ทว่าไป๋อิงกลับดูแคลนการกระทำของพวกเขาที่ไม่ต่างจากตัวตลกชั้นต่ำ จนไม่แม้แต่จะปรายตามอง นางหันหลังกลับ สีหน้าเคร่งขรึมพลางกล่าวกับผู้คนจากสำนักหลิงอิ่นว่า “ชักช้าไม่ได้แล้ว รีบออกไปจากที่นี่ ค่ายกลป้องกันของข้าคงต้านไว้ได้อีกไม่นาน”
คนจากสำนักอื่นดื้อรั้นยึดมั่นในความคิดของตน ไม่ยอมฟังคำเตือนของนาง ในสายตาไป๋อิง พวกเขาไม่ใช่สหายร่วมรบอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะอยู่หรือไป นางก็ไม่สนใจอีก