“สวรรค์! ใต้หล้านี้มีสถานที่เก็บสมบัติเช่นนี้อยู่จริงหรือ!”
คนหลายคนราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน ทุกสิ่งตรงหน้าทำให้พวกเขาพูดไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึง
โอสถที่กองพะเนินดุจภูเขา แต่ละเม็ดล้วนส่งกลิ่นหอมโอสถเข้มข้นบริสุทธิ์ ละอองกลิ่นลอยกรุ่นเข้าสู่โพรงจมูก เพียงสูดดมก็สัมผัสได้ถึงฤทธิ์โอสถมหาศาลที่แฝงอยู่ เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นของล้ำค่าหายากในโลก
มองไปยังของวิเศษเหล่านั้นบ้าง บ้างเปล่งประกายเจิดจ้า บ้างแผ่คลื่นพลังวิญญาณรุนแรง เห็นได้ชัดว่าแต่ละชิ้นล้วนมีที่มาไม่ธรรมดา
ยังมีหินวิญญาณกองเป็นเนิน ผลึกใสเปล่งประกายอ่อนโยน ราวกับดวงดาวพร่างพรายร่วงหล่นลงมาอยู่ที่นี่ ภาพเช่นนี้ดุจฝันยิ่งนัก แม้แต่ในความฝัน พวกเขาก็ไม่เคยกล้าคิดว่าจะได้พบเห็น
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ สมบัติล้ำค่ามากมายจนแทบนับไม่ถ้วนเหล่านี้ อีกประเดี๋ยวก็จะตกเป็นของพวกเราแล้ว!”
ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาหลายคนอดกลั้นความยินดีไว้ไม่ไหว ใบหน้าเต็มไปด้วยความละโมบ รีบร้อนวิ่งตรงไปยังสมบัติล้ำค่า ฝีเท้าเซซัดแทบเสียกิริยา ราวกับกลัวว่าหากช้าไปเพียงก้าวเดียว ของวิเศษเหล่านี้จะหายวับไป
ผู้บำเพ็ญมังกรแท้ยืนอยู่กับที่ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเผยรอยยิ้ม เขาก้าวเดินอย่างมั่นคง มุ่งหน้าไปยังสมบัติเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า ในสายตาของเขา ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาเหล่านี้เป็นเพียงตัวประกอบเท่านั้น เมื่อถึงเวลาเหมาะสม เขาย่อมจัดการพวกเขาทีละคน ถึงตอนนั้นสมบัติทั่วทั้งถ้ำก็จะตกเป็นของเขาแต่ผู้เดียว