สิ้นคำพูดนั้น สายตาของทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหวังชิวสือ
ก่อนหน้านี้ทุกคนร่วมมือกันต้านทานมังกรฉือหลงได้แล้ว สถานการณ์กำลังจะมั่นคงขึ้น ใครจะคิดว่าจู่ ๆ จะมีปีศาจอสูรดุร้ายกลุ่มหนึ่งโผล่มา พุ่งเข้าทำลายแนวป้องกันที่พวกเขาอุตส่าห์สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากในพริบตา ปีศาจอสูรเหล่านั้นบดขยี้การต่อต้านของทุกคนจนสิ้น นักบำเพ็ญจำนวนมากต้องสังเวยชีวิตในภัยพิบัติที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันครั้งนี้
หากทุกอย่างเป็นอย่างที่ไป๋อิงกล่าวจริง และเรื่องทั้งหมดเกิดจากหวังชิวสือใช้โอสถล่อสัตว์ การกระทำของเขาก็ยากจะให้อภัยนัก สมควรตายหมื่นครั้ง!
เหล่านักบำเพ็ญที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหวังชิวสือด้วยสายตาเปลี่ยนไป แม้แต่เหล่านักบำเพ็ญจากสำนักเฮ่ออวิ๋นก็ยังเผยแววไม่อยากเชื่อออกมา
ใบหน้าของหวังชิวสือซีดเผือดเพราะคำพูดของไป๋อิง
เป็นไปได้อย่างไร?
ไป๋อิงจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นคนล่อปีศาจอสูรเหล่านั้นมา?
ไม่มีทางเป็นไปได้
ตอนนั้นไป๋อิงกำลังรักษาอาการบาดเจ็บ ดวงตาของนางก็ปิดอยู่ อย่างมากนางก็แค่สงสัยเขาเท่านั้น
ตอนนี้นางต้องกำลังหลอกล่อให้เขาหลุดปากแน่
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หวังชิวสือก็พลันไม่กลัวอีกต่อไป
เขาหรี่ตาลงทันที ก่อนจะคว้ามือไป๋อิงไว้แน่น แล้วส่ายหน้าใส่เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของตนไม่หยุด จากนั้นก็ตะโกนเสียงแหบพร่า “ไม่ใช่ข้า! ข้าจะทำเรื่องเช่นนั้นได้อย่างไร? ไป๋อิง ข้ารู้ว่าเจ้าแค้นที่ก่อนหน้านี้ข้าไม่ให้เกียรติเจ้า แต่เจ้าก็ใส่ร้ายข้าเช่นนี้ไม่ได้! เจ้ากำลังบีบให้ข้าตายชัด ๆ!”