ซูอวี่เอ่ยวิงวอนขอให้ไป๋อิงกลับไปกับเขาด้วยน้ำเสียงแทบจะอ้อนวอน
เขารู้ว่าคำพูดของฉินหัวเจินเหรินไม่ใช่เรื่องโกหก นี่คือโอกาสสุดท้ายของไป๋อิงแล้ว
หากครั้งนี้ไป๋อิงยังไม่ยอมกลับสำนักฮวาหยางไปกับเขา นางต้องตายจริง ๆ!
ซูอวี่ไม่อยากเห็นภาพเช่นนั้นเลย
ครึ่งเดือนก่อน อาจารย์พาหร่วนซินโหรวที่บาดเจ็บสาหัสกลับมา ตอนนั้นเขาแอบได้ยินบทสนทนาระหว่างอาจารย์กับหร่วนซินโหรว
อาจารย์ปลอบหร่วนซินโหรวว่า ไป๋อิงเหลือเวลาไม่มากแล้ว และบอกให้นางวางใจ ต่อให้ไม่ต้องไปยุ่งกับไป๋อิง นางก็จะตายไปเอง!
ตอนนั้นซูอวี่ร้อนใจแทบเป็นไฟ อยากตามหาไป๋อิงให้พบ แต่ไป๋อิงไม่ได้อยู่ในจงโจวเลย
เขาไปถามคนของสำนักหลิงเซียวถึงที่อยู่ของไป๋อิง ทว่าคนสำนักหลิงเซียวต่างปิดปากเงียบ ไม่ยอมเปิดเผยร่องรอยของนางให้เขารู้แม้แต่น้อย
เขาจึงทำได้เพียงรอไป๋อิงกลับมาอยู่ที่นี่
เมื่อวานเขาบังเอิญได้ยินอาจารย์พูดถึงไป๋อิงอีกครั้ง อาจารย์บอกว่าชีวิตของนางเหลือไม่ถึงห้าวันแล้ว
อีกห้าวัน นางต้องตายแน่!
ซูอวี่รู้สึกว่าตนแทบคลุ้มคลั่ง เขาอ้อนวอนฉินหัวเจินเหรินอยู่นาน ขอให้อาจารย์ช่วยชีวิตไป๋อิง
หลังจากเขาวิงวอนอยู่นานเท่าไรก็ไม่รู้ ในที่สุดฉินหัวเจินเหรินก็ยอมใจอ่อน ตกลงจะไว้ชีวิตไป๋อิง แต่มีเงื่อนไขว่านางต้องกลับสำนักฮวาหยาง
ซูอวี่รีบมาที่นี่เพื่อตามหาไป๋อิงอีกครั้ง ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะโชคดีถึงเพียงนี้ และได้พบกับนางเข้าจริง ๆ