“ไม่ ข้าจะมาตายอยู่ตรงนี้ไม่ได้!”
ผู้พูดคือยอดฝีมือขั้นแปรเทพแห่งสำนักเสวียนหยาง
เขาลนลานสวมของวิเศษชิ้นร้ายกาจที่สุดไว้บนมืออย่างรวดเร็วที่สุด ทันทีที่ของวิเศษแตะมือ ก็ส่งเสียงสั่นหึ่ง ๆ
เขาทุ่มพลังทั่วร่าง อาศัยอานุภาพอันแข็งแกร่งของของวิเศษ ระดมโจมตีไปยังทิศที่ไป๋อิงอยู่สุดกำลัง โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดทั้งสิ้น
ทว่าค่ายกลรอบด้านนั้นแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวเกินไป การโจมตีของเขายังไม่ทันถึงตัวไป๋อิง ก็ถูกสายฟ้าในค่ายกลฟาดสลายเสียก่อน
สายฟ้าคลุ้มคลั่งดุจมังกรเจียวโกรธเกรี้ยวนับไม่ถ้วน พุ่งทะยานไปทั่วค่ายกลแห่งนี้อย่างบ้าคลั่ง ทุกแห่งที่มันผ่าน มิติพลันปริแตกเป็นรอยแยกสีดำหลายสาย ไม่มีผู้ใดในค่ายกลรอดพ้นไปได้
ในช่วงเวลาเป็นตาย แววตาของเขาฉายความเหี้ยมเกรียมวูบหนึ่ง เขายื่นมือออกไปฉับพลัน คว้าผู้บำเพ็ญคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายไว้ราวกับภูตผี จากนั้นออกแรงสุดกำลัง โยนคนผู้นั้นเข้าใส่สายฟ้าขนาดใหญ่เท่าถังน้ำที่กำลังฟาดลงมาทางตน ผู้บำเพ็ญคนนั้นไม่ทันแม้แต่จะกรีดร้อง ก็ถูกสายฟ้ากลืนกินในพริบตา กลายเป็นเถ้าธุลี
“ไป๋อิง นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าใช้เคล็ดวิชาลับนี้ วันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้!”
เสียงของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและคลุ้มคลั่ง เคล็ดวิชาลับนี้เป็นไพ่ตายที่ใช้รักษาชีวิต หากไม่ถึงคราวเป็นตาย เขาย่อมไม่กล้าใช้โดยง่าย
เพราะทันทีที่ใช้ เขาจะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างแสนสาหัส ระดับบำเพ็ญจะร่วงลงสู่ขั้นสร้างฐานราวกับหิมะถล่ม การบำเพ็ญเพียรหลายปีสูญเปล่า เกียรติยศและฐานะในอดีตก็จะมลายสิ้น ทว่าเวลานี้ แม้เขาจะรู้ดีว่าผลลัพธ์ร้ายแรงเพียงใด ก็จำต้องทุ่มสุดตัวเดิมพันสักครั้ง