ใบหน้าของหวังชิวฉือเต็มไปด้วยรอยยิ้มลำพองใจ
ไป๋อิงกล้าพูดจาดูหมิ่นอาจารย์ของพวกเขา บัดนี้อาจารย์ก็มาถึงแล้ว คราวนี้นางต้องตายแน่!
“ท่านอาจารย์ ในที่สุดท่านก็มาแล้ว ท่านยืนดูอยู่ตรงนั้นให้ดีเถิด ข้าจะลงมือสั่งสอนนางด้วยตนเอง ให้นางรู้ว่าการล่วงเกินสำนักเฮ่ออวิ๋นของเราจะมีจุดจบเช่นไร!”
หวังชิวฉือตะเบ็งเสียงร้องลั่น ทันทีที่สิ้นเสียง พลังวิญญาณรอบกายก็พลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง แรงกดดันดุจคลื่นโหมซัด ถาโถมเข้าใส่ไป๋อิงระลอกแล้วระลอกเล่า เขาปลดปล่อยแรงกดดันไปพลาง เหลือบมองไป๋อิงด้วยหางตาไปพลาง รอยยิ้มลำพองบนใบหน้ายิ่งเด่นชัด ราวกับมั่นใจว่าตนจะเป็นฝ่ายชนะ
ผู้คนรอบตัวหวังชิวฉือต่างมีสีหน้ารอดูเรื่องสนุก พวกเขากระซิบกระซาบกัน แววตาเปี่ยมด้วยความสะใจ ราวกับได้เห็นภาพไป๋อิงตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาภายใต้การ “สั่งสอน” ของหวังชิวฉือแล้ว
คนเหล่านี้มัวแต่ดื่มด่ำกับ “ความครึกครื้น” ที่กำลังจะเกิดขึ้น จึงไม่ทันสังเกตสีหน้าของเจ้าสำนักเฮ่ออวิ๋นที่หม่นคล้ำลงเรื่อย ๆ ประหนึ่งฟ้าครึ้มก่อนพายุจะมาเยือน
สายตาของเจ้าสำนักเฮ่ออวิ๋นจับจ้องไป๋อิงไม่วาง หัวใจเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง
เขาเฝ้าสังเกตกระแสลมหายใจอันแผ่วเบารอบกายไป๋อิง สีหน้าพลันซีดเผือดด้วยความตกใจ